Alan Merrill, biografia

	Alan Merrill - biografia
Data	Wydarzenie
1951.02.19	Urodzony w Bronx, Nowy Jork jako Allan Sachs. Jest synem saksofonisty Aarona Sachsa, znanego z występów w zespole Earl 'Fatha' Hines Band, oraz Helen Merrill, wokalistki jazzowej. Przyjął więc jako swoje sceniczne, nazwisko panieńskie matki. Zaczynał muzykować w Greenwich Village, gdzie grał w amatorskich zespołach muzycznych. Razem z Hookerem chodzili do Taft High School w dzielnicy Bronx. "Cofając się do domu w Ameryce, byłem wielkim fanatykiem footballu. Chodziłem na dach mojego wieżowca w Nowym Jorku i ćwiczyłem uderzenia na swój sposób". (Merrill The Peril, autor nieznany lub 'Diana', 1975). "Mieszkałem sam w Nowym Jorku i chodziłem do Village grać w Cafe Wha za 24 dolary za dzień podzielony na cztery części." (Sounds, wywiad 1975).
1967	Alan przeprowadza się do Japonii. Jego matka wyszła ponownie za mąż i osiedliła się w Tokio. W 1968 roku otwierają się przed nim wrota kariery profesjonalnej.
1968	Zastępuje Marka Eldera w japońskiej grupie The Lead, która rezyduje w Tokio i ma kontrakt z RCA. Mieli jeden przebój Blue Rose. Wtedy właśnie Allan Sachs stał się Alanem Merrillem.
1969 - 1971 The Lead	The Lead rozwiązali się i Alan rozpoczął karierę solową. Nagrał i wydał w Japonii dwa albumy Merrill 1 oraz Alone In Tokyo w latach 1970 - 1971. Był bardzo popularny do tego stopnia, że prowadził własny show Young 720 w telewizji. Wystąpił także w operze mydlanej, grał w reklamówkach.
1972 - 1973 Vodka Collins	Alan zdecydował się na glam-rockowy zespół Vodka Collins, w którym śpiewał i grał na gitarze. Założycielem był także Japończyk, Hiroshi Oguchi (perkusja). Wydali jeden album Tokyo - New York dla EMI. Z tego albumu, który był wymownym sukcesem w Japonii pochodzą aż trzy hity: Sands Of Time, Automatic Pilot i Billy Mars. Wszystkie je napisał Merrill, ale miały japońskie teksty Hiroshi. Po starciu z menadżerem Alan opuścił zespół i w konsekwencji Japonię. Wrócił do Londynu w lecie 1973.
1973.08 - 1977 The Arrows	Kliknij i poczytaj o The Arrows. "Opuściłem moją dziewczynę w Japonii i przyjechałem do Anglii. Ona podróżowała pół świata tylko dlatego, aby być ze mną i pomyślałem, że to objaw prawdziwej miłości. Niestety to nie zagrało i nie zobaczymy się już więcej." (Merrill The Peril, autor nieznany lub 'Diana', 1975).
1977 - 1980 Runner	Kliknij i poczytaj o Runner.
1980 - 1983	Na początku lat 80-tych nagrywał i był w trasach koncertowych z Rickiem Derringerem. Alan grał na jego albumach Good Dirty Fun i Rick Derringer and Friends.
1983	Alan został wybrany do The National Academy Of Recording Arts & Sciences (NARAS), która przyznaje nagrody Grammy.
1985	Wydanie solowego albumu po kontrakcie z Polydor. Alan otrzymał wsparcie ze strony Steve'a Winwooda i Micka Taylora.
1986 - 1989 Meat Loaf	Alan dołączył do grupy Meat Loaf, z którą nagrał dwa albumy Live At Wembley i Prime Cuts.
1990	Liczne propozycje telewizyjne skłaniają Alana do zainteresowania się bardziej tylko światem aktorstwa. Pisze jednak piosenki i stara się śpiewać w różnych programach. Pomagał nagrywać albumy dla Jon Tiven Group.
1995 Vodka Collins	Reaktywacja zespołu Vodka Collins w Japonii na żądanie fanów (aklamacja publiczna). Wydano sporo płyt, albumy Chemical Reaction (1995), Pink Soup (1997) i Boy's Life (1998). Na wszystkich grał, śpiewał i komponował Alan.
2002.początek	Wydanie solowego albumu Cupid Deranged z nowymi piosenkami.
2004	Alan wydał kolejny solowy album Aleecat. Razem z zespołem Vodka Collins album Boys In The Band, kompilację trzech wcześniej wydanych albumów tego zespołu.
	Alan Merrill był dwukrotnie żonaty i ma troje dzieci. Dwoje pochodzi z pierwszego małżeństwa z modelką Cathee Dahmen, która zmarła z powodu rozedmy. Alan mieszka na Manhattanie, w Tokio i Paryżu.