Clive Jones, biografia
1949.05.28

Urodzony w Leicester, Leicestershire, Anglia.

Jones "Jako saksofonista byłem zainspirowany wieloma stylami...jazz, blues...być może, ale moim faworytem był Junior Walker z wytwórni Motown. Wielki muzyk i król squeakes (wysokich krótkich dźwięków)." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

Jones: "Zespoły, które lubiłem... Chyba Arthur Brown. Zamierzaliśmy nagrać razem płytę we Włoszech, ale jak dotąd do tego nie doszło. King Crimson wywarli na mnie wielkie wrażenie...a ze współczesnych Death SS z Włoch, którzy czerpią z Black Widow, z którymi nagrywam obecnie i którzy zajdą daleko, jeśli da się im szansę. Wtedy lubiłem Dionne Warwick i Dusty Springfield, więc moje inspiracje są bardzo zróżnicowane. Myślę, że to ważna rzecz, inspirować się wieloma różnymi stylami. Z lat 60-tych Phil Spector i jego ściana dźwięków (The Ronettes, The Crystals, Ike & Tina Turner, Darlene Love) dał mi pomysł na piosenki i to było początkiem rzeczywiście ciężkiej muzyki." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

1964 Jones: "Crown Hills to nazwa mojej szkoły. Skończyłem ją w 1964 roku, kiedy A Hard Day's Night było #1 na listach brytyjskich. Nie byłem zbyt bystry w szkole, ale zawsze wygrywałem nagrody muzyczne, chociaż muzyka nie była wtedy najważniejszym tematem. Crown Hills mieści się w Leicester."

1965 - 1969.09

Pesky Gee!

1965

Grupa Pesky Gee! istniała od 1965 roku w Leicester. Nazwę zaczerpnęli od tytułu piosenki innej lokalnej grupy. Muzykę zorientowali na soul. Od początku w zespole grali: Kay Garret (śpiew), Kip Trevor (śpiew, gitara, harmonijka), Chris Dredge (gitara), Clive Jones (sax, flet), Bob Bond (bas), Clive Box (perkusja), Jess "Zoot" Taylor (klawisze).

Jones: "Nazwa Pesky Gee! pochodzi od piosenki, ale nie naszej. Zoot i Jim pochodzą z zespołu Broodly Hoo. Pesky Gee było nagraniem instrumentalnym, które grali. Nigdy tego nie słyszałem. Nasza agencja w tym czasie wybrała nazwę, której nie lubiliśmy, ale po kilku tygodniach bardzo nam się spodobała."

Jones: "Nazwa Pesky Gee! zawsze miała wykrzyknik na końcu. Upewnialiśmy się zawsze, czy został on dodany. Nie znam innego zespołu, który używałby ! na końcu nazwy."

Jones: "Pesky Gee! wystartowali jako zespół soulowy około 1966 roku. Regularnie graliśmy w każdą sobotę w klubie The Night Owl w Leicester z wykonawcami muzyki soul z terenu całego kraju. Pamiętam, że graliśmy z Mary Wells, the Temptations i nawet z zespołem the Syn, który był cząstką późniejszego Yes. Była świetna zabawa, wszyscy mieliśmy duże powodzenie. Wtedy wielu muzyków podróżowało po drogach. Był to również czas, kiedy wielu muzyków nosiło długie włosy, a zatem łatwo było nas rozpoznać."

Przez cały czas ich menadżerem na trasach koncertowych był Mike Double, który współpracował później z The Who i Eric'iem Claptonem.

1966.lato

Sporo koncertowali i podnosili umiejętności. Zasłynęli z jednego koncertu, kiedy dostali propozycję towarzyszenia Chrisowi Farlowe.

Jones: "W 1966 roku zdarzyła się taka rzecz, kiedy graliśmy przed zespołem Chris Farlowe & The Thunderbirds. Mieli oni wtedy #1 hit, Out of Time. Graliśmy nasz program przed pełną salą. Chris przyszedł trochę później i połowa jego zespołu zmyła się. Zapytał nas, czy moglibyśmy mu pomóc (w tamte dni wszyscy graliśmy te same numery). Śpiewał nasze piosenki oraz takie rzeczy, jak In the Midnight Our czy Hold On I'm Coming, aż wreszcie przyszło do momentu, kiedy mieliśmy zagrać jego piosenkę #1. Nie bardzo wiedzielismy, jak ją zagrać, ale ją zagraliśmy. Musiała to być najgorsza wersja z możliwych, ale przede wszystkim zapobiegliśmy kłopotom. Wielką rzeczą była wtedy możliwość zagrania z takimi muzykami, jak Carl Palmer i Albert Lee."

1967

Jones: "Z Pesky Gee! wiążą się wspaniałe wspomnienia i dużo zabawy. Pamiętam, kiedy w 1967 roku byłem w szpitalu i nie mogłem grać. Czułem się okropnie leżąc na szpitalnym łóżku wiedząc, że reszta grupy koncertuje."

1968.06.02 - 03

W czerwcu 1968 roku wystąpili na The Barn Barbeque Concert and Barn Dance w Whittlesey, koło Peterborough. Na koncercie grali także Donovan, John Mayall, Fairport Convention, Blossom Toes, Fleetwood Mac, The Move, Amen Corner. Pesky Gee! postanowili zmienić charakter muzyki na bardziej progresywny pod wpływem panujących trendów. 

1969.początek

Na początku 1969 roku podpisują kontrakt z Pye.

Jones: "Pesky Gee! zostali odkryci w Warrington przez twórcę piosenek nazwiskiem Malcom Rabbit. Napisał dla nas piosenkę A Place of Heartbreak, której nauczyliśmy się jednego dnia, kiedy się z nim spotkaliśmy. Przedstawił nas również menadżerowi Patowi Meehanowi, który prowadził wiele zespołów w latach 60-tych m.in. The Animals, The Herd, The Small Faces, Nashville Teens. Malcolm Był bardzo zdziwiony, kiedy dowiedział się, że piosenka będzie na stronie b. Jej kawałek był reklamówką i był grany wiele lat w radio. Where Is My Mind również było reklamówką i było grane co sobotę przez wiele lat w programie dla dzieci."

Jones: "Pesky Gee! zostali odkryci w Warrington przez twórcę piosenek nazwiskiem Malcom Rabbit, który napisał piosenkę dla grupy Curiosity Shoppe, która została właśnie wydana. Przyszedł na nasz koncert i polubił zespół, a następnego dnia przyniósł nam piosenkę A Place Of Heartbreak. Malcolm miłą menadżera z Londynu nazwiskiem Patrick Meehan, któremu nas przedstawił. Meehan podpisał z nami umowę i wrzucił nas do studio. Wybrali piosenkę Vanilla Fudge, Where Is My Mind na nasz pierwszy singiel i Malcolm był bardzo zakłopotany, kiedy dowiedział się, że jego piosenka będzie na stronie B." (www.therockexplosion.com, wywiad Clive'a Jonesa dla Andrea Zazzarini).

W grudniu 2005 WA2 Music wydała album Weston Rabbitt - A Slice Of Psychedelia, który zawiera 12 piosenek napisanych przez Johna Westona i Malcolma Rabbita, w tym A Place Of Heartbreak nagrany przez Pesky Gee! Więcej informacji o Malcolm'ie Rabbit'cie na stronie http://www.wa2-music.co.uk/index.htm

1969.03.05

Pierwszy i jedyny koncert Pesky Gee! w prestiżowej De Montfort Hall w rodzinnym Leicester.

Clive Jones: "Graliśmy De Montfort Hall raz. To była sala koncertowa w Leicester. Wszystkie wielkie zespoły tam grały. Widziałem tam nawet The Beatles. Pamiętam nasz koncert. Gwiazdą wieczoru była grupa Timebox. Mieli wtedy przebój, starą piosenkę The Four Seasons pt. Beggin'. Uważam, że lider był cenionym facetem nazwiskiem Mike Patto, który odszedł już. Oni byli świetni, ale myślę że sala była w połowie pusta? Potem założył zespół Patto."

1969.03

W marcu 1969 wychodzi pierwszy singiel Pesky Gee! pt. Where Is My Mind / A Place of Heartbreak. Był to utwór Vanilla Fudge. Na stronie B, Place of Heartbreak. Brak sukcesu. Przy nagrywaniu singla wspierał zespół drugi człowiek od instrumentów dętych Alan Hornsby.

Jones: "Nasz singiel Where Is My Mind jest piosenką Marka Steina z Vanilla Fudge. Kilka miesięcy temu [2004], wszedłem w kontakt z Mark'iem i posłałem mu kopię tego nagrania. On nigdy nie słyszał naszej wersji, ale bardzo ją polubił i zostaliśmy przyjaciółmi."

W tym okresie Dredge opuszcza zespół. Zastępuje go Jim Gannon (gitara, śpiew, wibrafon).

1969.wiosna

Na wiosnę 1969 Pesky Gee! nagrywają w jeden dzień (4 godziny), swój pierwszy i ostatni album Exclamation Mark. Album jest zwiastunem psychodelicznych zapędów. Heavy-rock z zaburzeniami progresywnymi. Dużo klawiszy i kobiecy śpiew.

Jones: "Album Pesky Gee! został nagrany w niecałe 4 godziny. Nagrywaliśmy go w studio Pye Records. Inżynierem nagrań był Gus Dudgeon, który umarł w zeszłym roku [2003]. Myślę, że byliśmy w studio i nikt nie wiedział, kim my jesteśmy. Stało się to bardzo szybko i dlatego album ma wiele błędów, których nigdy nie mieliśmy możliwości poprawić. Jednak wielu ludzi lubi go. Jest wielką pamiątką po zespole w momencie, kiedy zmienialiśmy styl z soul na rocka progresywnego."

1969.06

W czerwcu 1969 wydają album Exclamation Mark. Brak reakcji rynku. Wytwórnia Pye odmawia kontynuacji współpracy. Muzyka na albumie była na krawędzi rocka progresywnego, zdominowana przez organy Hammonda i dwoje wokalistów. Część repertuaru to blues-rock. Dużo piosenek innych wykonawców: Season of the Witch (Donovan), Where is my Mind (Vanilla Fudge), Piece of my Heart (Janis Joplin), Dharma for One (Jethro Tull), Born to be Wild (Steppenwolf). Krytycy zauważyli dobrą sekcję rytmiczną i jeszcze lepsze aranżacje instrumentów dętych. Produkował Patrick Meehan. Autorem okładki był Paul Bevoir. Album wznowiono na CD w 2001.

Jones: "Zabawna historia zdarzyła się, kiedy nasz menadżer zadzwonił do Pye Records z przypomnieniem, aby nie zapomnieli dodać wykrzyknika na końcu nazwy. Zapomnieli dodać go na okładce, natomiast album nazwali 'Wykrzyknik'." (www.therockexplosion.com, wywiad Clive'a Jonesa dla Andrea Zazzarini).

Jones: "Dziewczyna na albumie to Kay Garret, która była także w początkowym składzie Black Widow. Jest wspaniałą wokalistką i wielką osobowością. Odeszła, ponieważ wyszła za mąż. Mam nadzieję nagrać razem z nią płytę pewnego dnia."

Pesky Gee! z wokalistką Kay Garret. Od lewej:
Clive Jones, Kip Trevor, Zoot Taylor, Clive Box, Kay Garret, Jim Gannon, Bob Bond.
Jest to również pierwszy skład Black Widow.

1969.09 - 1973.wiosna

Black Widow

Kliknij i poczytaj o Black Widow.
1974 - 75

Jones: "Miałem 2 lata wolnego mając nadzieję, że dołączę do jakiegoś zespołu, ale nie starałem się zbyt mocno."

1976.początek - 1980.11

Agony Bag

Dwóch członków Pesky Gee!, a potem Black Widow, postanawia znowu spróbować sił na scenie. Clive Jones i Clive 'Bok' Box tworzą zespół Agony Bag. Pozostali muzycy: Bruce Cluley (gitara) i Geoff Beaven (bas). Ze względu na żywiołowe i ekscytujące koncerty, szybko stali się atrakcją rejonu Leicester. Ich koncerty podobno nigdy nie były nudne. Swój image wzbogacili kostiumami i makijażem.

Jones: "Stworzyłem Agony Bag wspólnie z Clivem Boxem. Miałem możliwość przejąć główny wokal i frontować zespołowi, ale także pisać własną muzykę." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

Jones: "Grałem na saksofonie i flecie w Black Widow, ale naprawdę chciałem być głównym wokalistą. Byłem dobry jako frontman, więc była to dla mnie szansa. Podczas przesłuchań usłyszałem, jak gra Bruce i uważałem, że jest dobry dla Agony Bag. Zarówno Clive Box, jak ja chcieliśmy, aby Agony Bag byli naprawdę dzikim show na żywo, co po doświadczeniach z Black Widow musiało być świetne." (www.therockexplosion.com, wywiad Clive'a Jonesa dla Andrea Zazzarini).

Jones: "Agony Bag pojawili się, zanim punk stał się popularny. Niedługo doszliśmy do wnioku, że jest to samo, co my gramy. Myslę, że z punkiem łączyła nas agresja w piosenkach i na scenie i muszę powiedzieć, że nigdy nie było takiego zespołu, jak Agony Bag. Kiedy Sex Pistols zajmowali nagłówki gazet przesięgami na telewizję, Agony Bag uprawiali sex na scenie z dziewczętami i chłopcami. Przyprawia mnie o śmiech, kiedy Eminem symuluje na scenie pracę piły łańcuchowej, gdyby robili to Agony Bag, na scenie byłoby mnóstwo prawdziwej krwi, pewnie mojej... Byliśmy czwórką zupełnie różnych ludzi, ale kiedy wchodziliśmy na scenę, stawaliśmy się dynamitem." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

Jones: "Nazwę wybraliśmy wspólnie z Clivem Boxem. W Anglii była wzmianka o torebce cukru, która uderzała w żołądku."

Clive z pewnością myślał o torebce, która połknięta zabija, ale chyba nie chodziło o cukier.

W 1978 roku zauważył ich Mark Pollard, który podjął się funkcji menadżera. Zespół dodał do show dwie tancerki, polepszył system świateł i zatrudnił personel techniczny, co pozwoliło mu myśleć o trasach koncertowych. Ruszyli na tournee po Europie i zdobyli rozgłos w Niemczech, gdzie w kwietniu 1979 roku przystąpili do pierwszych nagrań: Rabies is a Killer oraz Never Never Land. Niektóre partie w pierwszym nagraniu śpiewane były po niemiecku. Do końca 1979 koncertowali w Anglii i na kontynencie. Na początku roku podpisali kontrakt z Monza Records i 7 marca 1980 wydali oba wcześniej wspomniane nagrania na singlu. Z okazji płyty grupa dała koncert w Leicester, gdzie nie grali od prawie roku. Strona A została pokryta przez dwie inne grupy Taxi i włoski zespół Death SS. W październiku, po wewnętrznych nieporozumieniach, opuścił grupę Bruce, a następnego miesiąca Geoff. Próba kontynuacji po dodaniu Iana Wattsa (gitara) i Micka Wrighta (bas) spełzła na niczym. 29 listopada 1980 lider Clive Jones postanawia odejść, co oznacza koniec. Agony Bag grali rocka z pogranicza punk, metal i glam. Nagrali i chcieli wydać album, ale nie wyszło. Ostatnimi czasy doszło do tego wydarzenia. Album Feelmazumba wydano w połowie 2001 roku przez włoską wytwórnię Black Widow Records.

Jones: "Bruce i Geoff byli w innych zespołach, ale nie ma o czym mówić. Bruce gra teraz w DPM, a Geoff w Diesel Park West, którzy mieli parę hitów w Anglii. Niestety Geoff ma raka krtani, ale ciągle wygląda świetnie po wielu operacjach. Pomaga mi również w projekcie Metal Heart." (www.therockexplosion.com, wywiad Clive'a Jonesa dla Andrea Zazzarini).

Po opuszczeniu Agony Bag, Clive Jones miał udaną karierę solową (Dr. Pesky). Potem stworzył firmę usługową, która dostarczała m.in. piosenki na zamówienie innych artystów. Clive Box zajął się nowym muzycznym projektem musicalu, ale chyba nic z tego nie wyszło.

Jones: "Mark Pollard był menadżerem Agony Bag. Kiedyś pracował przy wczesnych filmach z Bondem i opiekował się głosem Seana Connery'ego. Teraz mieszka we Francji. Jego głos można usłyszeć we wstępie [Theme for Abingdonia, CD Come to the Sabbat: Anthology]. Mark pomagał pisać tekst do tego kawałka."

80-te

Clive Jones: "Dr. Pesky... To mój solowy show. Nie mówię za wiele o nim. To jest komediowy, ale bardzo dziwny show. Uwierz mi, że nie chciałbyś spotkać Dr Pesky'ego. Mam często zabronione grać w miejscach, w kórych gram i to najbardziej w nim lubię. Szalony facet. On robi rzeczy na scenie, które zawstydzają The Sex Pistols, a wszystko przed oczyma twojej matki, jak już powiedziałem. Nigdy nie zrobiłem tego, co można by nazwać prostym koncertem, gdzie wychodzę na scenę i śpiewam. Jeśli nie szokuję ludzi jest mi nudno. Dr raczej już raczej odszedł na emeryturę głównie z powodu zakazów grania wszędzie. Wykonuję go obecnie tylko na wybranych koncertach."

1991 - 1996

Dirty Duvet

Bruce Cluley (gitara) założył w Leicester zespół Dirty Duvet w składzie Davey Dynamo (śpiew), Dr Pesky (sax, flet, śpiew), Hovis (perkusja), Addy (bas).

Jones: "Mieliśmy świetną mieszankę saksofonu i rocka. Nie jest łatwo to zrobić, ale nam odpowiadało..." (wywiad dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

Jones: "Dirty Duvet byli świetnym zespołem. Wciągu 6 lat, kiedy graliśmy razem, była tylko jedna zmiana personalna. Graliśmy nasze własne piosenki oraz dziwne covery, ale mieliśmy świetną zabawę nosząc jasne kostiumy, a czasami bez. Zostałem zaproszony do zespołu przez Bruce'a z Agony Bag. Byłem jednym z dwóch wokalistów. Współpracowaliśmy bardzo dobrze i nagraliśmy taśmę z 5 piosenkami, która była wydawana lokalnie i podczas koncertów. W zespole Dirty Duvet występowałem jako Dr. Pesky. Rozpadliśmy się, gdyż drugi wokalista Dave wyjechał do Płd. Afryki. Mieszkał w wielu częściach świata i jestem pewny, że pewnego dnia skończy jako premier UK, gdyż jest na tyle inteligentny. DD grali w klubach i pubach, mieliśmy duże wzięcie. Graliśmy w sławnym Savoy Hotel w Londynie i wywołaliśmy tam awanturę z powodu braku ubrań. Kiedy czekaliśmy na zamówienie naszych drinków wszyscy ci ochroniarze pytali nas, kim jesteśmy. Jak patrzę wstecz myślę, że nigdy nie byłem w czymś, co można określić zwykłym zespołem. Zawsze było w nich coś innego, ha ha."

Po zakończeniu działalności Dirty Duvet, Bruce wszedł w skład DPM. Rozpoczął także udaną karierę w biznesie.

2001.06

Wydanie albumu Feelmazumba, zawierającego nagrania Agony Bag. Clive Jones śpiewa oraz oczywiście gra na saksofonie i flecie. Muzyka krosuje punk-rock, glam-rock, psychodelię rockową, hard-rock i wszystko, co grano w latach 70-tych. Czasem można zauważyć odwołania do Black Widow. Sporo partii syntezatorowych.

Jones: "Album Feelamazumba jest zbiorem piosenek, które oprócz Rabies Is a Killer, nie były wcześniej wydane. Album nagrałem z muzykami z innych zespołów, z którymi współpracowałem." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

2001

W 2001 roku pojawiła się płyta Le Notti Di Salem włoskiej grupy Abiogenesi. Clive Jones grał gościnnie. Obok niego Tony D'Urso (gitara), Gigi Venegoni, Marco Cimino.

2004

Jones: "Reaktywowałem Agony Bag, ale tylko w studio. Teraz są to muzycy niemieccy, którzy byli kiedyś naszymi fanami. Prowadził nas wtedy Stephan Bender i zwrócił się teraz z propozycją przyjazdu do Niemiec oraz nagrania starych i nowych piosenek. Rezultaty były zdumiewające, ale trudno nagrywać będąc w różnych krajach. Album być może będzie skończony w tym roku, a może będzie jakiś tour."

Jones: "Mam nadzieję na nowy album Black Widow w przyszłości, powrót do czarnej magii, powrót do drugiego albumu i tego, jaki on powinien być naprawdę. Tym razem z dobrym wokalem. Pracuję z Geoffem z Black Widow od kilku miesięcy i o tym właśnie rozmawiamy... Kay Garret wyraziła również swoje zainteresowanie i bardzo chciałbym znowu z nią pracować. Mógłbym pójść w wielu kierunkach na raz, ale cokolwiek się stanie, będzie to zabawne, odmienne i nietypowe, Dr Pesky / Black Widow / Agony Bag. Poczekajcie, a zobaczycie." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

2004.06

Rozpoczęcie nagrań musicalu Metal Heart, autorstwa Clive'a Jonesa.

Jones: "W musicalu Metal Heart chciałbym połączyć dobry pop z heavy metalem i rockiem progresywnym. Jest to nieco zabawny projekt podobny do Rocky Horror. Myślę nawet o wykorzystaniu Black Widow w tym projekcie oraz przyjaciół z Włoch, grupę Death SS. Jest także miejsce na moją inną stronę, którą jest Dr Pesky, ponieważ to, że wywodzę się z zespołu progresywnego nie oznacza, że muszę pozostać przy tej muzyce. Nauczyłem się wiele lat temu, że mogę pisać muzykę w różnych stylach." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).

Jones: "Po 35 latach znowu jestem w kontakcie z Kipem. Nie śpiewa już profesjonalnie, ale ma swoją agencję reklamową. Kip mieszka w Londynie od lat, był dwa razy żonaty, ma syna i córkę." (www.therockexplosion.com, wywiad Clive'a Jonesa dla Andrea Zazzarini).

2004.07 Jones: "Dr Pesky jest jednoosobowym show. W tym roku będzie miał debiut płytowy w Kanadzie z piosenką, którą napisałem kilka lat temu, Magic Storybook. Miejmy nadzieję, że Kanadyjczycy nie będą siedzieć i wsłuchiwać się w tę piosenkę, gdyż nie wydaliby jej wtedy. Czy to jest krzyżówka Kiss i Alexa Harvey'a? Nie, to jest bardziej Agony Bag. Dr Pesky przypomina Lily Savage i Margaret Thatcher na haju." (wywiad Clive'a Jonesa dla Giovanni Carta, http://www.drivemagazine.net/musicaspe/jones.html).
2005.07.30

Spotkanie dobrych przyjaciół z Pesky Gee! / Black Widow. Kay Garret weźmie udział w nowym musicalu Clive'a Jonesa pt. Metal Heart.

Pesky Gee! / Black Widow AD 2005

(from left to right):

Clive Jones, Kay Garret, Bob Bond

Zdjęcie dzięki uprzejmości Clive'a Jonesa

2005.10.08

Black Sabbath Tribute ma zaszcyt ogłosić planowany występ Kultowej Legendy Rocka, Clive'a Jonesa (Black Widow / Agony Bag) na naszym koncercie Classic Rock Event w Pumpehuset, Kopenhaga, Dania, 8 października 2005. Classic Rock Event zawiera trzy z najlepszych hard-rockowych zespołów z Kopenhagi, Zeppelin Experience, Black Sabbath Tribute oraz Deep Purple Jam. Zespoły te można zaliczyć teraz już do drugiego sezonu wysprzedanego przedstawienia Classic Rock Event w największych miastach Danii. Obecnie przed wyjazdem w trasę na nowy zestaw koncertów, Classic Rock Event oferuje unikalne przeżycie i trzy skrajnie rozrywkowe zespoły.

Co do koncertu w Pumpehuset; Black Sabbath Tribute obwieszcza występ Clive'a Jonesa, jako bardzo specjalnego gościa. 'Clive i Black Widow byli częścią sceny, która stała się hard-rockiem', mówi Jan Weicke, gitarzysta Black Sabbath Tribute. 'Black Sabbath i Black Widow byli nieco związani we wczesnych latach, głównie z powodu wykorzystywania otoczki horroru i podobieństwa nazw (fakt potwierdzony przez Black Sabbath). Razem byli częścią czegoś, co ciągle jest żywe i rośnie do dziś i to jest dziedzictwo, które świętujemy w naszym zespole Black Sabbath Tribute. Jesteśmy dumni, że Clive, dobry przyjaciel i mentor, wystąpi z nami na scenie. Gotujemy coś bardzo specjalnego na tę okazję. Przybądź na sabat!

Na koncercie Clive śpiewał Paranoid oraz grał na flecie w utworze Planet Caravan.

Black Sabbath Tribute. Dzięki uprzejmości: Jan Weincke i Clive Jones.

Clive Jones: "Najważniejsze, Dania była fantastyczna. Najlepsze 5 dni w moim życiu. Spotkałem się z zespołem Black Sabbath Tribute. Wielcy faceci, ciężko pracujący i dobrzy muzycy. Od razu poszliśmy do studio i przygotowywaliśmy się do koncertu. Miałem mieć wejście grając na flecie w Planet Caravan. Miałem na sobie stare ciuchy Black Widow, ukryte pod płaszczem, kiedy wokalista Kim zapowiedział mnie. Nie mogłem uwierzyć taka była owacja. Każdy stał i krzyczał. Potem wszedłem przy końcu, aby zaśpiewać Paranoid razem z Kimem. Ludzie naciskali na scenę. Jeden z najlepszych wieczorów w moim życiu. Wszyscy zgodziliśmy się, że musimy to zrobić znowu. Następnego dnia poszliśmy prosto do studio. Nagraliśmy najpiękniejszą wersję Planet Caravan z fletem plus Paranoid, ale tylko dla zabawy. Zespół używa także nazwy Bio-Mechanics, kiedy grają swój oryginalny materiał. Słyszeli jedną z moich piosenek do musicalu Metal Heart, piosenkę zatytułowaną Devils Man Down i chcieli ją nagrać. Byli wspaniali. To jedna z najlepszych rzeczy, jakie kiedykolwiek zrobiłem. Kim śpiewał a cała rzecz była potraktowana eksperymentalnie. Gitarzysta Jan jest fantastycznym muzykiem i aranżował piosenkę. Zdecydowałem się, że chcę aby Bio-Mechanics zrobili wszystkie rockowe piosenki do musicalu, a Kim, który jest prawdziwym aktorem, zagrałby rolę gwiazdy rocka z dawnych dni, ale zobaczymy co się wydarzy. Bio-Mechanics jest zespołem wartym uwagi, gdyż piszą świetne piosenki i jak dotąd nigdy nic nie wydali. Przewiduję, że odniosą wielki sukces. Na koncercie były też inne grupy Zeppelin Experience i Deep Purple Jam, obydwa wielkie zespoły grające idealne kopie swoich bohaterów. Black Sabbath Tribute zaczął swój program od wiadomości na żywo od Billa Warda, któego poprosiłem, aby zrobił to dla mnie. To było niewiarygodne, że on to zrobił specjalnie dla mnie i dziękowałem mu bardzo za to. Widownia była zdumiewająca. To był ich bohater, który do nich mówił. Wielki wieczór, gdyż moje życie nigdy już nie będzie takie samo."

  Nowe projekty Clive'a Jonesa można znaleźć na stronie http://www.smackmanagement.com