Chris Farlowe - biografia

1940.10.13

Urodzony jako John Henry Deighton w Berkhamsted, London (lub Islington, London). Jak głosi legenda, urodziny nastapiły w okresie bombardowań niemieckich. Brązowe włosy i niebieskie oczy.

1956 Rozpoczyna terminować u stolarza.

1958 - 1959

Staje się Chrisem Farlowe. Gra w różnych grupach skifflowych np. The John Henry Skiffle Group, która wygrala ogólnokrajowy konkurs na najlepszą grupę skifflową. Jego idolem z tego okresu jest Lonnie Donegan.

Farlowe: "W czasie lat szkolnych trochę śpiewałem. W 1958 roku założyłem skifflową grupę, z którą graliśmy jakieś 4 dni w tygodniu na potańcówkach i w pubach okolic Islington. Po roku zespół rozpadł się, więc założyłem nowy. Tym razem skoncentrowaliśmy się na rytm and bluesie i nazwaliśmy się The Johnny Burn Rhythm and Blues Quartet." (Bess Coleman, EMI Record Ltd Press Office, 09.1963, www.chrisfarlowe.co.uk).

Wraz z końcem lat 50-tych Farlowe zauważa rock and rolla. Porzuca gitarę i skupia się na śpiewaniu.

Farlowe: "Właśnie skończył się skiffle i wszedł rock and roll. Terminowałem wtedy u stolarza. Kiedy dostałem swoją zapłatę w piątek, która nie była znowu tak duża, myślę, że gdzieś 3 funty, zwykłem chodzić do sklepu Star Records po przeciwnej stronie drogi i mówić do jednej pani: 'Co pani nowego dostała?' Ona odpowiadała: 'Mam nową wokalistkę Sarah Vaughan, słyszałeś o niej? Odpowiadałem, że mam już ten album. Nauczyła mnie słuchać Dakoty Staton, Jeri Southern, Anity O' Day and Chrisa Connora. Wszedłem mocno w wokalistki, szczególnie w tym okresie. Jeri Southern była moja ulubioną, potem oczywiście Ray Charles, a potem zaczął się rock and roll i wszedłem w to." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/)

1960 - 1970

Thunderbirds

1960

Początki The Thunderbirds nastąpiły po spotkaniu Chrisa z gitarzystą Bobem Taylorem. Grupa zawiązywała się właśnie i poszukiwala wokalisty. Chris zaakceptował propozycję. Od początku byli w grupie Chris Farlowe (śpiew), Bob Taylor (gitara) i Ricky Cavello (bas). Bob Taylor został urodzony 6.06.1942 w Londynie. Zaczął pracować jako drukarz, ale w 1960 zajął się zawodowo muzyką i dołączył do Chrisa. Ricky Cavello został urodzony w 1940 roku w Battersea. Pracował jako kamieniarz i grał na basie.

1961
Pierwsze płytki demo nagrane przez Thunderbirds.
1962

Thunderbirds byli pierwszą grupą r&b, ale byli słabo rozpoznawalni. W 1962 roku rozpoczęli od stałych wystepów w klubie Flamingo w dzielnicy londyńskiej Soho.

Farlowe: "Chodziłem tam na koncerty i zostawałem całą noc, nocny marek, aż do 5 nad ranem. Najpierw byłem na Count Basie Orchestra, siedli, dostali drinka, popatrzyli na wszystkie zespoły, słuchali, rozmawiali z dziewczynami. Potem była Nina Simone, weszła i rzuciła hello. Co do mnie, śpiewałem półtorej godziny, kiedy ktoś zapytał mnie, czy zauważyłem tego czarnego faceta siedzącego z przodu. Powiedział, że to Otis Redding. Po zakończeniu występu ktoś wszedł do przebieralni i powiedział: 'Hello, jestem Otis Redding.' Powiedział jeszcze: 'Myślę, że jesteś świetnym wokalistą. Robię show telewizyjny w piątek, nazywany Ready Steady Go i chciałbym, abyś był moim gościem w moim show'. W tamtych dniach było to znaczące. Mogłeś wpaść wieczorem i spotkać tych ludzi obdarzonych wielkim muzycznym uczuciem i uczyć się, mogłeś zobaczyć ludzi pokroju Jimmy'ego Reeda, Johna Lee Hookera, każdego. Little Stevie Wonder. Jimi Hendrix wpadał w pierwszą noc po przyjeździe do kraju. To było fantastyczne i już nigdy się nie zdarzy." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/)

Byli też miesiąc w Niemczech, ale znudziło się im, spakowali się i wrócili do Anglii. W roku 1962 grupa wyjechała na miesięczny kontrakt do Frankfurtu w Niemczech, gdzie Farlowe poznał Rika Gunnella, właściciela londyńskich klubów Ram Jam i Flamingo, dzięki któremu dostał okazję na stałe koncerty.

1962.11

W listopadzie 1962 wydali pierwszego singla Air Travel / Why Did You Break My Heart? [Decca]. Nie wszedł na listy, ale Chris został zauważony przez bossów wytwórni Columbia, którzy podpisali z nim kontrakt na rok 1963. Przez kolejne lata wydał kilka singli, np. taneczny The Blue Beat.

1963.03 Do grupy dołącza Vic Cooper (fortepian, sax, organy). Został urodzony 13.12.1942 w Oxford. Przed Thunderbirds był urzędnikiem ubezpieczeniowym.
1963.05

O grupie usłyszał Mike Collier, producent z firmy Micol Productions i skontaktował się z nimi. Spowodował nagranie singla I Remember, piosenki napisanej przez Chrisa. Farlowe lubił wtedy łowienie ryb, dekoratorstwo wnętrz, pisanie piosenek, jazz nowoczesny i strzelanie.

Do grupy dołącza Jimmy Campbell (perkusja), Szkot urodzony w Glasgow 2.02.1940. W 1955 porzucił szkołę i pracował w biurze prawnym, potem został zawodowym muzykiem.

1963.09

Pierwszym singlem dla Columbii w 1963 roku był I Remember / Push Push nagrany na wiosnę 1963. Sukcesu komercyjnego nie było, ale recenzje zespół zbierał dobre.

1964.01
Wydanie singla The Blue Beat / I Wanna Shout. Zespół wydał go pod inną nazwą jako The Beazers.
1964.03
Wydanie singla Girl Trouble / Itty Bitty Pieces.
1964.05

Od maja 1964 skład The Thunderbirds wygląda niezwykle: Chris Farlowe (śpiew), Albert Lee (gitara), Dave Greenslade (organy), Ricky Charman (bas), Johnny Wise (perkusja). Jednocześnie w tym okresie przestają współpracować z grupą perkusista Campbell i klawiszowiec Cooper. Bywało, że na poszczególne sesje nagraniowe dobierali innych muzyków np. Paul Carson (sax), Jerry Temple (konga).

Farlowe: "Od wczesnych lat szkolnych miałem zespół. Wszyscy moi przyjaciele, którzy grali w Thunderbirds, byli moimi kolegami ze szkoły. Pewnego dnia potrzebowaliśmy gitarzysty i ktoś powiedział, że ma przyjaciela, który mieszka w Tidbrook, że jest dobrym gitarzystą i czy chcemy, aby go nam przedstawił. Powiedziałem, żeby zaprosił go do Flamingo i to był Albert Lee. Podszedł do nas i powiedział, że szuka pracy. Pracował z Rory Blackwelle'em w Niemczech i nigdy wcześniej o nim nie słyszałem. Zapytałem, czy ma ze sobą gitarę, a on odpowiedział, że ma. Wskoczył na scenę i zagrał 3-4 numery. Powiedziałem do niego: 'Możesz grać w zespole, jeśli chcesz, przyjmujemy cię'. Teraz jest jednym z największych gitarzystów. Teraz jest oczywiście sławny, głównie w Ameryce z powodu swojego materiału country. Gra dużo z Dolly Parton i Crystal Gayle i oczywiście Everly Brothers. Ciągle jesteśmy w kontakcie." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/)

Albert Lee: "W maju 1964 przyłączyłem się do Chrisa Farlowe'a i pozostałem z nim 4 lata. Myślę, że był to wielki zespół, najlepszy wtedy w Anglii, chociaż nigdy nie był rozpoznawalny i nie osiągnął publicznego poklasku. Było to frustrujące. Graliśmy przed zespołami typu The Animals, którzy byli bardzo niezgrani, z bardzo małą dawką uczucia i finezji, i oni mogli wywołać burzę, a my otrzymywaliśmy powierzchowny aplauz od kilku pijaczków, którzy akurat nie byli przy barze. Mam taśmy z paru naszych koncertów i one ciągle stawiają na nogi, część naszego materiału była zabójcza. Farlowe był jak dynamit. Praktycznie jednak nie było reakcji widowni. Pracowaliśmy solidnie przez lat, toury, pojedyncze koncerty, całonocne koncerty, podwójne koncerty, wycieczki do Skandynawii i Niemiec, byliśmy wszędzie, ale nigdy nie wyszliśmy poza pewną kreskę." (http://homepage.eircom.net/~albertlee/biography/biography.html)

Skład ten tworzył muzykę rytm and bluesową z posmakiem country (Lee), muzykę, która stawiała ich w rzędzie najlepszych zespołów angielskich.

1964.06

Wydanie singla Just A Dream / What You Gonna Do?

1964.11 Wydanie singla Hey, Hey, Hey, Hey / Hound Dog.
1965 Bugs Waddell (bas), Ian Hague (perkusja) wymieniają Charmana i Wise'a.
1965.07 Wydanie singla Buzz With The Fuzz / You're The One.
1965.lato Kontrakt z Immediate. Columbia zrezygnowała z wydawania zespołu ze względu na małą sprzedaż płyt.
1965.09.27

Wydanie singla Stormy Monday (part 1) / (part 2) przez Chrisa Farlowe solo, pod pseudonimem Little Joe Cook. Nikt się nie spodziewał, że będzie to przełom w brytyjskim rytm and bluesie. Ludzie spodziewali się czarnego wykonawcy, a tymczasem Cook był biały. Interpretacja Chrisa była tak wspaniała, że przeszła do historii muzyki rozrywkowej w Anglii. Chris nie wiedział, że płytka się ukaże. Dowiedział się o tym widząc ją w sklepach muzycznych. Nie uzgadniał także, że chce nazywać się Little Joe Cook i wydać klasyczne nagranie T-Bone Walkera.

1965.10 Wydanie singla The Fool / Treat Her Good. Produkcja Eric Burdon.
1965 Decca na pożeganie wydała EP firmowany przez Chrisa Farlowe: Air Travel / Why Did You Break My Heart? / Just A Dream / Every Kind Of Love.
1966.01 Wydanie singla Think / Don't Just Look At Me. Pierwsze nagranie zespołu na listach przebojów (#37). Strona A jest kompozycją Jaggera i Richardsa.
1966.03.04 Wydanie albumu Fourteen Things To Think About. #19.
1966.06

Wydanie singla Out Of Time / Baby Make It Soon. #1. Jedyny wielki hit.

Farlowe: "Znaliśmy The Stones zanim nazywali się The Stones. Grywaliśmy w pierwszych klubach typu Ricky Chick czy The Reading Town Hall , a Stones przychodzili i słuchali nas podobnie, jak Jimmy Page, zanim jeszcze pomyślał o Led Zeppelin. Przychodził i słuchał gitarzysty mówiąc: 'Lubię twojego gitarzystę, jest świetny'. Peewnego dnia powiedzieli, że zakładają The Rolling Stones. Życzyłem im sukcesu. Kiedy wystartowali i stali się sławni, wrócili i powiedzieli, że napiszą dla mnie piosenkę. Na szczęście dla mnie, był to klasyk Out Of Time." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/).

1966.lato Carl Palmer wymienia Iana Hague'a na perkusji. Informację potwierdza wspólny koncert grupy Pesky Gee! z The Thunderbirds. Carl grał na pewno.
1966.08 Wydanie singla Just A Dream / Hey, Hey, Hey, Hey.
1966.10

Wydanie singla Ride On Baby / Headlines. #31. Strona A jest kompozycją Jaggera i Richardsa.

Wydanie solowego singla EP Chrisa Farlowe pt. In The Midnight Hour zawierającego In The Midnight Hour / Mr. Pitiful / Satisfaction / Who Can I Turn To?

1966.12

Wydanie EP firmowanego przez Chrisa Farlowe pt. Chris Farlowe's Hits zawierającego Out Of Time / Ride On Baby / Headlines / Think.

Wydanie albumu The Art Of Chris Farlowe. #37.

Z końcem 1966 roku Thunderbirds zawiesili działalność.

1966 Thundebirds wydali solowy singiel (bez Farlowe): Your Ma Said You Cried In Your Sleep / Before It's Too Late.
1967 Zespół wydał 4 single: My Way Of Giving / You're So Good To Me (#48, styczeń 1967),
Yesterday's Papers / Life Is But Nothing, Moanin' / What Have I Been Doing? (#46), Handbags And Gladrags / Everyone Makes A Mistake (#33 ). Handbags And Gladrags specjalnie dla nich napisał Michael D'Abo z grupy Manfreda Manna. To był ostatni hit na listach. My Way Of Giving jest piosenką The Small Faces. Produkowali ją Marriott i Lane.
1967.08.01 Występ Chrisa w BBC1 TV, program Dee Time, z The Tremeloes.
1967.12

Albert Lee: "W końcu 1967 Farlowe zdecydował się odmienić zespół i dobrał trio z Peterem Solley'em, zwanym też Pete Shelley lub Peter Sheridan, grającym na pedałach basowych i klawiaturze organów. Tym razem byłem nieco znudzony rytm and bluesem i drogą, którą zmierzał rock. Każdy wchodził w ogromne szafy Marshalla i maksymalną moc i ten typ mi się nie podobał." (http://homepage.eircom.net/~albertlee/biography/biography.html)

Odeszli Greenslade i Waddell. Zespół reaktywował się w składzie: Chris Farlowe (śpiew), Carl Palmer (perkusja), Albert Lee (gitara), Peter Solley (bas). Peter Shelley lub Peter Sheridan został urodzony 19.10.1948. Używał wielu nazwisk.

1968.04 Chris firmuje singiel The Last Goodbye / Paperman Fly In The Sky.
1968.05 Odchodzą Carl Palmer i Peter Solley. Wchodzą w skład Crazy World of Arthur Brown.
1968.06 Nowi muzycy w zespole. Na perkusji John Bonham (ex- Band of Joy), na klawiszach Peter Robinson.
1968.07 Wydanie singla Paint It Black / I Just Need Your Lovin'. Brak sukcesu. Paint It Black jest hitem The Rolling Stones i w wykonaniu Chrisa i The Thrunderbirds zajął #1 w Ohio, USA.
1968.08 Bonham przystaje na propozycję członków Led Zeppelin i opuszcza Thunderbirds. Zastępuje go Colin Davey.
1968 Koncertowali w Anglii. Ostatni koncert potwierdzony odbył się 8 listopada 1968 w California Ballroom, Whipsnake Road, Dunstable, Bedfordshire.
1968.12

Rozwiązanie Thunderbirds. Solley grał później w grupach Fox, Paladin, Gravy Train i Procol Harum. Albert Lee odszedł do Country Fever.

1969 Wydanie albumu The Last Goodbye. Pojawił się również singiel Dawn / April Was The Month oraz singiel powtórkowy Out Of Time / Ride On Baby [Immediate]. Wielki przebój nie pojawił się jednak na listach.

Farlowe: "Nigdy nie byłem osobą, której zależy na sławie. Byłem stolarzem wtedy i przestałem być stolarzem, jak miałem numer 1, ale ciągle robię stolarkę, mam sklep z antykami. Ciągle lubię robić meble. Nauczyłem się tego rzemiosła i ciągle to robię. Lubie jednak sławę, szczególnie kiedy wyjeżdżamy. Kiedy jedziemy za granicę, a jesteśmy znani w Europie, chodzę po sklepach z antykami, aby się rozejrzeć, chodzę ulicami lub piję kawę na zewnątrz, szczególnie w Czechosłowacji czy Wschodnich Niemczech. Ludzie przychodzą, stają obok ciebie, pokazują i mówią: 'To jest Chris Farlowe'. Odpowiadam 'Hello' i zapytuję, czy przyłączą się do mnie na filiżankę kawy." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/).

1970 - 1970.09

Hill

Założył swoją nową grupę Hill. We wrześniu ukazał się solowy album From Here To Mama Rosa, firmowany przez Chrisa Farlowe With The Hill. Produkcja Stuart Mackay. Album nie przyniósł sukcesu. Muzycy z zespołu Hill: Steve Hammond (gitara), Bruce Waddell (bas), Colin Davey (perkusja), Peter Robinson (klawisze), Paul Buckmaster (wiolonczela). Oprócz Paula wszyscy byli członkowie The Thundebirds.

W 1970 roku Chris Farlowe wydał 2 single firmowany nazwiskiem i grupą The Hill: Black Sheep / Fifty Years oraz Put Out The Light / Questions.

1970.09 - 1971.09

Colosseum

Można go usłyszeć na płycie Daughter Of Time i albumie Live.

Kliknij i poczytaj o Colosseum.

1972.01 - 1973.07

Atomic Rooster

Z zespołem Vincenta Crane'a nagrał 2 albumy: Made in England oraz Nice N Greasy.

Kliknij i poczytaj o Atomic Rooster.

1972

Wystąpił na sesjach nagraniowych albumu A Story Ended, Dicka Heckstall-Smitha. Zaczął zbierać memorabilia nazistowskie z okresu II wojny światowej. Założył sklep w Islington, płn. Londyn.

1973.04

Chris Farlowe nawiązuje współpracę z Vincentem Crane'a (wtedy Atomic Rooster) i wydają SP Can't Find A Reason / Moods dla wytwórni Dawn.

1973.07

Wypadek drogowy Chrisa. Dwa lata rekonwalescencji.

1975.06 - 1976

Chris Farlowe Band

1975.06 Po straconych dwóch latach wyrwał się w trasę koncertową montując naprędce The Chris Farlowe Band. Szybko wydano powtórkowy singiel Out of Time / My Way Of Giving, który wszedł na listy (#44). Na trasie znaleźli się oprócz Chrisa: Albert Lee (gitara), Jean Roussel (klawisze), Pat Donaldson (bas), Gerry Conway (perkusja). Pod nazwą The Gonzales Horns podróżowali z nimi Chris Mercer i Ron Carthy. W chórkach śpiewały Madeline Bell i Joanne Williams.
1975.11 Wydanie singla We Can Work It Out / Only Women Bleed. Przepadł.
1975.11.10 Wydanie albumu Live! Nagrania pochodzą z koncertów w Marquee 28 lipca 1975 oraz London's Lyceum 6 sierpnia 1975. Grupa grałą standardy soulowe, rytm and bluesowe i pop m.in. After Midnight, Only Women Bleed, Handbags And Gladrags, We Can Work It Out itp. Kłopoty z menadżerem, niska sprzedaź i eksplozja punka odsunęły plany Chrisa. Znowu odsunał się od muzyki.
1975.11.28 Wytwórnia Charly wydaje kompilację The Best Of Chris Farlowe And The Thunderbirds.
1975

Na fali sukcesów koncertowych wytwórnie wznawiają stary hit Thunderbirds. Immediate wydaje SP Out Of Time / My Way Of Giving (#44). Virgin wydaje w podwójnym opakowaniu wspominkowy EP Out Of Time / Handbags And Gladrags / Yesterday's Papers / Ride On Baby.

1977 Nagrywa dla Boba Johnsona i Petera Knighta, album King Of Elfland's Daughter.
1978.początek Śpiewał temat przewodni z telewizyjnego serialu BBC, Gangsters, do którego muzykę tworzył Dave Greenslade. Razem występowali w The Thunderbirds w latach 60-tych.
1979 Uczestniczy w sesjach nagraniowych Alexisa Kornera.
1981 Uczestniczy w sesjach nagraniowych Briana Augera.

1982

W latach 80-tych wspomaga ścieżkę dźwiękową Death Wish II, montowaną przez Jimmy'ego Page'a. Śpiewa 2 piosenki Who's To Blame i Hypnotising Ways.

Uczestniczy w koncercie dobroczynnym Heroes And Villains w London's Hammersmith Odeon.

Sprzedaje swój sklep i wyrusza do USA.

1983.koniec

Powrót z USA nie jest zbyt szczęśliwy. Spędza 30 dni w więzieniu za odmowę zapłacenia 300 funtów podatku od nieruchomości za swój sklep w proteście przeciwko lewicowej polityce lokalnej w Islington (lokalna władza ma nazwę uliczną Republika Ludowa Islington).

1985 Wydaje album Out Of The Blue. Wznowiono także hit Out Of Time ze stroną B Think.
1986 Reaktywacja Thunderbirds. Wychodzą 2 albumy Live In Hamburg oraz Born Again. Produkcja Mike Vernon.
1988 Bierze udział w sesjach albumu Extremely Live At Birmingham Town Hall, zespołu The Spencer Davis Group.
1988 Bierze udział w sesjach do albumu Outrider, Jimmy'ego Page'a.
1991 Współpraca z Roy'em Herringtonem, album Live In Berlin.
1992 Solowy album Waiting In The Wings.
90te

Chris koncertuje nie tylko z Colosseum, ale także z The Manfreds oraz solo.

1994.06 - 1997

Colosseum

Kliknij i poczytaj o Colosseum.

1995 Album solowy Lonesome Road.
1996 Album solowy As Time Goes By.

1998

Jest gościem specjalnym na występach Vana Morrisona. Zalicza tournee brytyjskie i europejskie z The Norman Beaker Band. Wydaje album Voice, produkowany przez Clema Clempsona.

1999 Uczestniczy w sesjach albumu Tribute To Cozy Powell.
2000.05 Występ na The Buxton Jazz & Blues Festival w Anglii.
2000

Wydanie albumu Glory Bound. Produkcja Norman Beaker.

 

 

Chris Farlowe 2000

2003.lato

Wydanie albumu Farlowe That i singla I'll Leave The Light On.

2004

Na początku roku Chris Farlowe ponownie połaczył się z Colosseum na krótkie tournee europejskie i brytyjskie. Potem inne trasy koncertowe m.in. z The Norman Beaker Band.