1958
- 1959 |
Staje
się Chrisem Farlowe. Gra w różnych grupach skifflowych np. The John Henry
Skiffle Group, która wygrala ogólnokrajowy konkurs na najlepszą grupę
skifflową. Jego idolem z tego okresu jest Lonnie Donegan.
Farlowe:
"W czasie lat szkolnych trochę śpiewałem. W 1958 roku założyłem
skifflową grupę, z którą graliśmy jakieś 4 dni w tygodniu na potańcówkach
i w pubach okolic Islington. Po roku zespół rozpadł się, więc założyłem
nowy. Tym razem skoncentrowaliśmy się na rytm and bluesie i nazwaliśmy
się The Johnny Burn Rhythm and Blues Quartet." (Bess Coleman, EMI
Record Ltd Press Office, 09.1963, www.chrisfarlowe.co.uk).
Wraz z końcem
lat 50-tych Farlowe zauważa rock and rolla. Porzuca gitarę i skupia się
na śpiewaniu.
Farlowe:
"Właśnie skończył się skiffle i wszedł
rock and roll. Terminowałem wtedy u stolarza. Kiedy dostałem
swoją zapłatę w piątek, która nie była znowu
tak duża, myślę, że gdzieś 3 funty, zwykłem
chodzić do sklepu Star Records po przeciwnej stronie drogi i mówić
do jednej pani: 'Co pani nowego dostała?' Ona odpowiadała: 'Mam
nową wokalistkę Sarah Vaughan, słyszałeś o niej?
Odpowiadałem, że mam już ten album. Nauczyła mnie
słuchać Dakoty Staton, Jeri Southern, Anity O' Day and Chrisa
Connora. Wszedłem mocno w wokalistki, szczególnie w tym okresie.
Jeri Southern była moja ulubioną, potem oczywiście Ray
Charles, a potem zaczął się rock and roll i wszedłem
w to." (wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz
Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/) |
1960
- 1970
Thunderbirds
|
| 1960 |
Początki
The Thunderbirds nastąpiły po spotkaniu Chrisa z gitarzystą Bobem
Taylorem. Grupa zawiązywała się właśnie i poszukiwala wokalisty.
Chris zaakceptował propozycję. Od początku byli w grupie Chris Farlowe
(śpiew), Bob Taylor (gitara) i Ricky Cavello (bas). Bob Taylor został
urodzony 6.06.1942 w Londynie. Zaczął pracować jako drukarz, ale
w 1960 zajął się zawodowo muzyką i dołączył do Chrisa. Ricky Cavello
został urodzony w 1940 roku w Battersea. Pracował jako kamieniarz
i grał na basie.
|
1961 |
Pierwsze
płytki demo nagrane przez Thunderbirds. |
1962 |
Thunderbirds
byli pierwszą grupą r&b, ale byli słabo rozpoznawalni.
W 1962 roku rozpoczęli od stałych wystepów w klubie
Flamingo w dzielnicy londyńskiej Soho.
Farlowe:
"Chodziłem tam na koncerty i zostawałem całą
noc, nocny marek, aż do 5 nad ranem. Najpierw byłem
na Count Basie Orchestra, siedli, dostali drinka, popatrzyli na
wszystkie zespoły, słuchali, rozmawiali z dziewczynami.
Potem była Nina Simone, weszła i rzuciła hello.
Co do mnie, śpiewałem półtorej godziny, kiedy ktoś
zapytał mnie, czy zauważyłem tego czarnego faceta
siedzącego z przodu. Powiedział, że to Otis Redding.
Po zakończeniu występu ktoś wszedł do przebieralni
i powiedział: 'Hello, jestem Otis Redding.' Powiedział
jeszcze: 'Myślę, że jesteś świetnym wokalistą.
Robię show telewizyjny w piątek, nazywany Ready Steady
Go i chciałbym, abyś był moim gościem w moim
show'. W tamtych dniach było to znaczące. Mogłeś
wpaść wieczorem i spotkać tych ludzi obdarzonych
wielkim muzycznym uczuciem i uczyć się, mogłeś
zobaczyć ludzi pokroju Jimmy'ego Reeda, Johna Lee Hookera,
każdego. Little Stevie Wonder. Jimi Hendrix wpadał w
pierwszą noc po przyjeździe do kraju. To było fantastyczne
i już nigdy się nie zdarzy." (wywiad w programie
BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/)
Byli
też miesiąc w Niemczech, ale znudziło się
im, spakowali się i wrócili do Anglii. W roku 1962 grupa
wyjechała na miesięczny kontrakt do Frankfurtu w Niemczech,
gdzie Farlowe poznał Rika Gunnella, właściciela londyńskich klubów
Ram Jam i Flamingo, dzięki któremu dostał okazję na stałe koncerty.
|
1962.11 |
W
listopadzie 1962 wydali pierwszego singla Air Travel / Why Did
You Break My Heart? [Decca]. Nie wszedł na listy, ale Chris
został zauważony przez bossów wytwórni Columbia, którzy
podpisali z nim kontrakt na rok 1963. Przez kolejne lata wydał
kilka singli, np. taneczny The Blue Beat.
|
| 1963.03 |
Do
grupy dołącza Vic Cooper (fortepian, sax, organy). Został urodzony
13.12.1942 w Oxford. Przed Thunderbirds był urzędnikiem ubezpieczeniowym. |
| 1963.05 |
O
grupie usłyszał Mike Collier, producent z firmy Micol Productions
i skontaktował się z nimi. Spowodował nagranie singla I Remember,
piosenki napisanej przez Chrisa. Farlowe lubił wtedy łowienie ryb,
dekoratorstwo wnętrz, pisanie piosenek, jazz nowoczesny i strzelanie.
Do
grupy dołącza Jimmy Campbell (perkusja), Szkot urodzony w Glasgow
2.02.1940. W 1955 porzucił szkołę i pracował w biurze prawnym, potem
został zawodowym muzykiem.
|
1963.09 |
Pierwszym
singlem dla Columbii w 1963 roku był I Remember / Push Push
nagrany na wiosnę 1963. Sukcesu komercyjnego nie było, ale
recenzje zespół zbierał dobre.
|
1964.01 |
Wydanie
singla The Blue Beat / I Wanna Shout. Zespół wydał go pod inną nazwą
jako The Beazers. |
1964.03 |
Wydanie
singla Girl Trouble / Itty Bitty Pieces. |
| 1964.05 |
Od
maja 1964 skład The Thunderbirds wygląda niezwykle: Chris Farlowe
(śpiew), Albert Lee (gitara), Dave Greenslade (organy), Ricky Charman
(bas), Johnny Wise (perkusja). Jednocześnie w tym okresie przestają
współpracować z grupą perkusista Campbell i klawiszowiec Cooper.
Bywało, że na poszczególne sesje nagraniowe dobierali innych muzyków
np. Paul Carson (sax), Jerry Temple (konga).
Farlowe:
"Od wczesnych lat szkolnych miałem zespół. Wszyscy
moi przyjaciele, którzy grali w Thunderbirds, byli moimi kolegami
ze szkoły. Pewnego dnia potrzebowaliśmy gitarzysty i ktoś
powiedział, że ma przyjaciela, który mieszka w Tidbrook,
że jest dobrym gitarzystą i czy chcemy, aby go nam przedstawił.
Powiedziałem, żeby zaprosił go do Flamingo i to był
Albert Lee. Podszedł do nas i powiedział, że szuka
pracy. Pracował z Rory Blackwelle'em w Niemczech i nigdy wcześniej
o nim nie słyszałem. Zapytałem, czy ma ze sobą
gitarę, a on odpowiedział, że ma. Wskoczył na
scenę i zagrał 3-4 numery. Powiedziałem do niego:
'Możesz grać w zespole, jeśli chcesz, przyjmujemy cię'.
Teraz jest jednym z największych gitarzystów. Teraz jest oczywiście
sławny, głównie w Ameryce z powodu swojego materiału
country. Gra dużo z Dolly Parton i Crystal Gayle i oczywiście
Everly Brothers. Ciągle jesteśmy w kontakcie."
(wywiad w programie BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001,
http://www.chrisfarlowe.co.uk/)
Albert
Lee: "W maju 1964 przyłączyłem się do Chrisa Farlowe'a
i pozostałem z nim 4 lata. Myślę, że był to wielki zespół, najlepszy
wtedy w Anglii, chociaż nigdy nie był rozpoznawalny i nie osiągnął
publicznego poklasku. Było to frustrujące. Graliśmy przed zespołami
typu The Animals, którzy byli bardzo niezgrani, z bardzo małą dawką
uczucia i finezji, i oni mogli wywołać burzę, a my otrzymywaliśmy
powierzchowny aplauz od kilku pijaczków, którzy akurat nie byli
przy barze. Mam taśmy z paru naszych koncertów i one ciągle stawiają
na nogi, część naszego materiału była zabójcza. Farlowe był jak
dynamit. Praktycznie jednak nie było reakcji widowni. Pracowaliśmy
solidnie przez lat, toury, pojedyncze koncerty, całonocne koncerty,
podwójne koncerty, wycieczki do Skandynawii i Niemiec, byliśmy wszędzie,
ale nigdy nie wyszliśmy poza pewną kreskę." (http://homepage.eircom.net/~albertlee/biography/biography.html)
Skład
ten tworzył muzykę rytm and bluesową z posmakiem country (Lee),
muzykę, która stawiała ich w rzędzie najlepszych zespołów angielskich.
|
1964.06 |
Wydanie
singla Just A Dream / What You Gonna Do?
|
| 1964.11 |
Wydanie
singla Hey, Hey, Hey, Hey / Hound Dog. |
| 1965 |
Bugs
Waddell (bas), Ian Hague (perkusja) wymieniają Charmana i Wise'a. |
| 1965.07 |
Wydanie
singla Buzz With The Fuzz / You're The One. |
| 1965.lato |
Kontrakt
z Immediate. Columbia zrezygnowała z wydawania zespołu ze względu
na małą sprzedaż płyt. |
| 1965.09.27 |
Wydanie
singla Stormy Monday
(part 1) / (part 2) przez Chrisa Farlowe solo, pod pseudonimem Little
Joe Cook. Nikt się nie spodziewał, że będzie to przełom w brytyjskim
rytm and bluesie. Ludzie spodziewali się czarnego wykonawcy, a tymczasem
Cook był biały. Interpretacja Chrisa była tak wspaniała, że przeszła
do historii muzyki rozrywkowej w Anglii. Chris nie wiedział, że
płytka się ukaże. Dowiedział się o tym widząc ją w sklepach muzycznych.
Nie uzgadniał także, że chce nazywać się Little Joe Cook i wydać
klasyczne nagranie T-Bone Walkera. |
| 1965.10 |
Wydanie
singla The Fool / Treat Her Good. Produkcja Eric Burdon. |
| 1965 |
Decca
na pożeganie wydała EP firmowany przez Chrisa Farlowe: Air Travel
/ Why Did You Break My Heart? / Just A Dream / Every Kind Of Love. |
| 1966.01 |
Wydanie
singla Think / Don't Just Look At Me. Pierwsze nagranie zespołu na
listach przebojów (#37). Strona A jest kompozycją Jaggera i Richardsa. |
| 1966.03.04 |
Wydanie
albumu Fourteen Things To Think About. #19. |
| 1966.06 |
Wydanie
singla Out Of Time / Baby Make It Soon. #1. Jedyny wielki hit.
Farlowe:
"Znaliśmy The Stones zanim nazywali się The Stones.
Grywaliśmy w pierwszych klubach typu Ricky Chick czy The Reading
Town Hall , a Stones przychodzili i słuchali nas podobnie,
jak Jimmy Page, zanim jeszcze pomyślał o Led Zeppelin.
Przychodził i słuchał gitarzysty mówiąc: 'Lubię
twojego gitarzystę, jest świetny'. Peewnego dnia powiedzieli,
że zakładają The Rolling Stones. Życzyłem
im sukcesu. Kiedy wystartowali i stali się sławni, wrócili
i powiedzieli, że napiszą dla mnie piosenkę. Na szczęście
dla mnie, był to klasyk Out Of Time." (wywiad w programie
BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/). |
| 1966.lato |
Carl
Palmer wymienia Iana Hague'a na perkusji. Informację potwierdza wspólny
koncert grupy Pesky Gee! z The Thunderbirds. Carl grał na pewno. |
| 1966.08 |
Wydanie
singla Just A Dream / Hey, Hey, Hey, Hey. |
| 1966.10 |
Wydanie
singla Ride On Baby / Headlines. #31. Strona A jest kompozycją Jaggera
i Richardsa.
Wydanie
solowego singla EP Chrisa Farlowe pt. In The Midnight Hour zawierającego
In The Midnight Hour / Mr. Pitiful / Satisfaction / Who Can I Turn
To? |
| 1966.12 |
Wydanie
EP firmowanego przez Chrisa Farlowe pt. Chris Farlowe's Hits zawierającego
Out Of Time / Ride On Baby / Headlines / Think.
Wydanie
albumu The Art Of Chris Farlowe. #37.
Z
końcem 1966 roku Thunderbirds zawiesili działalność. |
| 1966 |
Thundebirds
wydali solowy singiel (bez Farlowe): Your Ma Said You Cried In Your
Sleep / Before It's Too Late. |
| 1967 |
Zespół
wydał 4 single: My Way Of Giving / You're So Good To Me (#48, styczeń
1967),
Yesterday's Papers / Life Is But Nothing, Moanin' / What Have I Been
Doing? (#46), Handbags And Gladrags / Everyone Makes A Mistake (#33
). Handbags And Gladrags specjalnie dla nich napisał Michael D'Abo
z grupy Manfreda Manna. To był ostatni hit na listach. My Way Of Giving
jest piosenką The Small Faces. Produkowali ją Marriott i Lane. |
| 1967.08.01 |
Występ
Chrisa w BBC1 TV, program Dee Time, z The Tremeloes. |
| 1967.12 |
Albert
Lee: "W końcu 1967 Farlowe zdecydował się odmienić zespół
i dobrał trio z Peterem Solley'em, zwanym też Pete Shelley lub Peter
Sheridan, grającym na pedałach basowych i klawiaturze organów. Tym
razem byłem nieco znudzony rytm and bluesem i drogą, którą zmierzał
rock. Każdy wchodził w ogromne szafy Marshalla i maksymalną moc
i ten typ mi się nie podobał." (http://homepage.eircom.net/~albertlee/biography/biography.html)
Odeszli
Greenslade i Waddell. Zespół reaktywował się w składzie: Chris Farlowe
(śpiew), Carl Palmer (perkusja), Albert Lee (gitara), Peter Solley
(bas). Peter Shelley lub Peter Sheridan został urodzony 19.10.1948.
Używał wielu nazwisk.
|
| 1968.04 |
Chris
firmuje singiel The Last Goodbye / Paperman Fly In The Sky. |
| 1968.05 |
Odchodzą
Carl Palmer i Peter Solley. Wchodzą w skład Crazy World of Arthur
Brown. |
| 1968.06 |
Nowi
muzycy w zespole. Na perkusji John Bonham (ex- Band of Joy), na klawiszach
Peter Robinson. |
| 1968.07 |
Wydanie
singla Paint It Black / I Just Need Your Lovin'. Brak sukcesu. Paint
It Black jest hitem The Rolling Stones i w wykonaniu Chrisa i The
Thrunderbirds zajął #1 w Ohio, USA. |
| 1968.08 |
Bonham
przystaje na propozycję członków Led Zeppelin i opuszcza Thunderbirds.
Zastępuje go Colin Davey. |
| 1968 |
Koncertowali
w Anglii. Ostatni koncert potwierdzony odbył się 8 listopada 1968
w California Ballroom, Whipsnake Road, Dunstable, Bedfordshire. |
| 1968.12 |
Rozwiązanie
Thunderbirds. Solley grał później w grupach Fox, Paladin, Gravy
Train i Procol Harum. Albert Lee odszedł do Country Fever. |
| 1969 |
Wydanie
albumu The Last Goodbye. Pojawił się również singiel Dawn / April
Was The Month oraz singiel powtórkowy Out Of Time / Ride On Baby [Immediate].
Wielki przebój nie pojawił się jednak na listach. |
Farlowe:
"Nigdy nie byłem osobą, której zależy na sławie.
Byłem stolarzem wtedy i przestałem być stolarzem, jak miałem
numer 1, ale ciągle robię stolarkę, mam sklep z antykami.
Ciągle lubię robić meble. Nauczyłem się tego
rzemiosła i ciągle to robię. Lubie jednak sławę,
szczególnie kiedy wyjeżdżamy. Kiedy jedziemy za granicę,
a jesteśmy znani w Europie, chodzę po sklepach z antykami, aby
się rozejrzeć, chodzę ulicami lub piję kawę na
zewnątrz, szczególnie w Czechosłowacji czy Wschodnich Niemczech.
Ludzie przychodzą, stają obok ciebie, pokazują i mówią:
'To jest Chris Farlowe'. Odpowiadam 'Hello' i zapytuję, czy przyłączą
się do mnie na filiżankę kawy." (wywiad w programie
BBC Radio 2, Chris Barber's jazz Diaries, 19.01.2001, http://www.chrisfarlowe.co.uk/). |