Robert Alan Krieger jest synem Stu i Marylyn Kriegerów, jednym z bliźniaków które się im porodziły (drugim jest Ronald). Rodzina była zamożna. Mieszkali w Pacific Palisades, na północ od Santa Monica.

"Pierwsza muzyka jakiej słuchałem należała do Peter & The Wolf. Przypadkowo usiadłem i zniszczyłem płytę (miałem około 7 lat). Potem słuchałem już tylko rock and rolla, dużo słuchałem radio, Fats Domino, Elvis, The Platters." (http://www.robbykrieger.com/bio.html).

"Zacząłem surfować w wieku 14 lat. W domu było dużo muzyki klasycznej. Mój ojciec lubił muzykę marszową. Mieliśmy fortepian. Uczyłem się grać na trąbce, ale nic z tego nie wyszło. Potem zacząłem grać bluesy na fortepianie, ale nie brałem lekcji." (http://www.robbykrieger.com/bio.html).

Robbie interesuje się surfingiem i bluesem. Gra na fortepianie. Po incydencie, gdy policja złapała go z bratem na paleniu trawki, został przez rodziców umieszczony w prywatnej szkole Manlo Park w pobliżu San Francisco. W tym okresie zainteresował się grą na gitarze. Lubił flamenco.

Robbie studiuje na uniwersytecie w Santa Barbara. Rozpoczyna grę na gitarze. Tu zakłada zespół Back Bay Chamberpot Terriers. W Puerto Vallarta na wakacjach zimowych kupił sobie gitarę i doskonalił grę.

"Mając 17 lat zacząłem grać na gitarze. Kolega użyczał mi instrumentu. Swojej dorobiłem się jak miałem 18 lat. Była to meksykańska gitara do flamenco. Przez kilka miesięcy brałem lekcje gry. Przerzuciłem się z folku i flamenco na blues i rock and roll." (http://www.robbykrieger.com/bio.html).

1964

Robbie przeniósł się do UCLA, gdzie studiował psychologię i fizykę. Pobierał lekcje gitarowe flamenco u Arnolda Lessinga i Franka China. Grał palcami, nie używał kostki. Uwielbiał wtedy bluesa. Po obejrzeniu koncertu Chucka Berry'ego zmienił klasyczną gitarę na elektryczną. W Kinnara Music School prowadzonej przez Ravi Shankara uczył się gry na egzotycznych instrumentach strunowych. Chadzał na zajęcia z Medytacji Transcendentalnej, gdzie poznał Johna Densmore'a. Razem zagrali kilka koncertów pod nazwą The Psychodelic Rangers.

1965.10 - 1972.10

The Doors

Kliknij i poczytaj o The Doors.

1973 - 1975

The Butts Band

Po rozwiązaniu The Doors Ray Manzarek, Robbie Krieger i John Densmore znaleźli się w Londynie. Szukali wokalisty, który zastąpiłby Jima Morrisona. Przesłuchali kilku min. Jessa Rodena z grupy Bronco, Kevina Coyne'a z grupy Siren i Howarda Wertha z grupy Audience. Ten ostatni nawet ćwiczył z nimi przez tydzień. Był faworytem Jac'a Holzmana z Elektry (Siren i Audience mieli kontrakty z Elektrą na dystrybucję w USA). Producent widział w nim następcę Jima po rozwiązaniu The Doors i Audience. Jednak Ray Manzarek wyjechał z Londynu do Kalifornii z powodu powikłań ciążowych swojej żony Dorothy. I nie wrócił już do Kriegera i Densmore'a definitywnie grzebiąc plany kontynuacji nowych The Doors. Robbie i John zostali. Tak powstał zespół The Butts Band w składzie: Robbie Krieger (gitara), John Densmore (perkusja), Jess Roden (śpiew), Phil Chen (bas), Roy Davies (klawisze). Nazwa miała oznaczać zdesperowaną paczkę straceńców. Dostali kontrakt z Island.

"To był naprawdę dobry zespół. Nagraliśmy pół albumu w Anglii i pół na Jamajce przy pomocy Phila, który jest stamtąd i dzięki temu mógł zobaczyć matkę i ojca, których nie widział od lat. Potem wróciliśmy do Los Angeles i nie mogliśmy utrzymać zespołu, gdyż połowa mieszkała w Anglii a połowa tu." (Robbie Krieger, http://forum.johndensmore.com/index.php?showtopic=55).

Zanim się rozpadli przeżyli nieudane tournee po Anglii i mało ekscytujący występ w telewizji. W styczniu 1974 ukazał się album pt. The Butts Band nagrany w The Dynamic Sound Studios na Jamajce. Zawierał 8 piosenek. Grupa zaprosiła do nagrań następujących muzyków: Larry McDonald (konga), Allan Sharp (konga), Mick Weaver (fortepian, organy). Producentem albumu był znany z Elektry Bruce Botnick. Muzyka została określona jako blues-rock. Ray Davies zmarł na raka w 1986 roku.

Po rozpadzie Krieger i Densmore zmontowali w styczniu 1975 drugi skład The Butts Band. Oprócz nich grali: Karl 'Slick' Rucker (bas), Mike Stull (śpiew), Alex Richman (klawisze). Nagrali album Hear And Now, który ukazał się w marcu 1975. Wystąpił na nim Mike Berkowitz (instr. perk.). Muzyka zawiera więcej wpływów rytm and bluesa. Alex Richman jest kobietą. Krieger umieścił na obu albumach 11 swoich kompozycji.

The Butts Band (od lewej):

Robbie Krieger, Jess Roden, Phillip Chen

Ukazuje się solowy album Kriegera pt. Robby Krieger & Friends. Muzyka rockowa z niewielkim odstępstwem w kierunku fusion i funky. Wśród przyjaciół John Densmore (perkusja) i jazzowy organista Jimmy Smith. Pozostali goście: Greg Mathieson (organy), Jimmy Smith (organy), Ron Stockert (klawisze), Stu Goldberg (syntezator), Bob Glaub (bas), Reggie McBride (bas), Ken Wild (bas), Bruce Gary (perkusja, instr.perk.), Ed Greene (perkusja), Gary Barone (trąbka), Jock Ellis (puzon), Joel Peskin (sax), Eddie Talamantes (cymbały), Sal Marquez (rożek, klawisze, instr.perk.), Sharon Robinson (chórki), Afreeka Trees (chórki). Robbie Krieger obsługiwal gitary, klawisze i śpiewał. Produkował również swój album.

Wydanie solowego albumu Versions. Robert miał już swój zespół od końca lat 70-tych (The Robby Krieger Band), jednak płyty firmował swoim nazwiskiem. Od strony muzycznej płyta jest mieszanką bluesa, rocka, jazzu i flamenco. Robert zapronował swoje wersje paru klasycznych utworów m.in. Her Majesty (Lenno / McCartney), Street Fighting Man (Jagger / Richards), Reach Out (I'll Be There) (Dozier / Holland) oraz Crystal Ship (The Doors). Na płycie są 3 własne utwory Kriegera: Gavin Leggit, Underwater Fall (tytuł pochodzi z notatek Jima Morrisona), I'm Gonna Tell On You. Goście muzyczni: Ray Manzarek (klawisze), Don Preston (klawisze), Arthur Barrow (syntezator, bas, klawisze), Lisa Brennis (bas), John Densmore (perkusja, instr.perk.), Bruce Gary (perkusja, instr.perk.), Deric Roberts (perkusja), Larry Zack (perkusja), Greg Romeo (instr.perk.), Sal Marquez (instr.perk. rożek, klawisze), Mark Avnet (instr.perk.), Sam Riney (sax). Robbie Krieger obsługiwał gitary, klawisze i śpiewał. Album produkowali Krieger i Linda Kyriazi.

1983

The Krieger - Densmore Reggae Bonanza

W 1983 Krieger i Densmore wydali maxi-singla jako The Krieger-Densmore Reggae Bonanza. Obie piosenki zawarte na singlu pochodzą z 1975 roku i zostały nagrane przez drugi skład The Butts Band Na stronie A znalazła się kompozycja Boba Marley'a Kinky Reggae, którą śpiewała Alex Richman. Strona B zawiera również kompozycję Marley'a, Get Up Stand Up. Powodem wydania singla z piosenkami po 8 latach było uczczenie drugiej rocznicy śmierci Boba Merley'a. Na okładce znalazł się nawet krótki esej Densmore'a dedykowany Bobowi i nawiązujący do dwóch wizyt muzyków na Jamajce (1969, 1973).

Wydanie solowego albumu No Habla. Kontynuacja muzyki z poprzedniego albumu, lecz z przewagą muzyki instrumentalnej. Krieger odświeża dwie kompozycje The Doors: Wild Child i You're Lost Little Girl. Dwa utwory własne Kriegera zostały napisane dla dzieci, ale projekt nie wypalił i znalazły się na tej płycie (Eagles Song, Piggy's Song). Goście muzyczni: Brian Auger (klawisze), Arthur Barrow (syntezator, bas, gitara, klawisze, programowanie), Skip Vanwinkle (klawisze), David Woodford (klawisze), John Avila (bas), Jack Conrad (bas), Bruce Gary (perkusja, instr.perk.), John Hernandez (perkusja), Gary Mallaber (perkusja), Scott Gordon (harmonijka, perkusja). Krieger obsługiwał gitary, klawisze, bas i śpiewał. Produkowali album Scott Gordon, Bruce Botnick i Robbie Krieger.

Wydanie solowego albumu Door Jams. Kompilacja nagrań instrumentalnych z trzech solowych płyt Kriegera.

1990 - 1991

Eric Burdon - Robbie Kieger Band

W 1990 roku Robbie Kriegr rozpoczął krótką współpracę z Eric'iem Burdon'em. Powstał ich wspólny zespół Eric Burdon - Robbie Kieger Band. Eric pojawił się na planie filmu Olivera Stone'a The Doors i tak poznali się z Kriegerem. Razem z zespołem odbyli trasę po USA. W 1993 roku pojawił się butleg Detroit Tapes firmowany przez obu muzyków i ich przyjaciół. Podczas trasy spotkali Briana Augera, co zaowocowało dalszą współpracą z tym muzykiem, lecz Krieger po trasie wycofał się. Zespół grał unikalną mieszankę nagrań The Doors, The Animals, standardów rock and rollowych i solowych nagrań obu muzyków. Grupa Burdona i Kriegera grała prawdopodobnie w następującym składzie: Burdon (śpiew), Krieger (gitara), John Sterling (gitara), Dave Meros (bas), Jimmy Zavala (harmonijka, sax), Jeff Naideau (klawisze), Paul Crowder (perkusja).

Robbie Krieger dołączył do występu The Ramones. Zagrali piosenkę The Doors, Take It As It Comes.

W 1993 roku Krieger napisał trochę muzyki do filmu Harley - Davidson: The American Motorcycle. Film dokumentalny w reżyserii i produkcji Joela T. Smitha. Nakręcony z okazji 90 rocznicy firmy motocyklowej Harley - Davidson. W filmie przewinęło się sporo znanych postaci filmu i rocka. Wydano album ze ścieżką dźwiękową pt. The American Motorcycle Soundtrack. Znalazły się tam kultowe nagrania z lat 60-tych i 70-tych m.in. Born To Be Wild, I'm A Man, Ramblin' Man, Free Bird. Krieger skomponował 3 rzeczy Love Ride, Theme For The American MotorCycle, Harley Blues. W dwóch nagraniach był współkompozytorem: Indian Dreams, American Legend (Schurtz/Krieger).

1995

The Robby Krieger Organization

The Robbie Krieger Organization był jazzowym projektem gitarzysty The Doors. W skład zespołu wchodzili: Skip Vanwinkle (syntezator, bas, organy Hammonda), Dale Alexander (perkusja, instr.perk.) oraz Robbie Krieger (gitary, śpiew). Wydali tylko jeden album RKO Live produkowany przez Kriegera. Grali kompozycje Milesa Davisa i Chicka Corei oraz stare hity The Doors w nowych aranżacjach.

Wydanie solowego kompaktu Cinematix. Krieger kontynuuje swoje zainteresowania muzyką fusion. W utworze Psychedelicate zagrali Edgar Winter (sax), Billy Cobham (perkusja), Jeff Richman (gitara), T Lavitz (klawisze), Alphonso Johnson (bas). Pozostali goście: Dale Alexander (klawisze), Tony Newton (bas), Bruce Gary (perkusja), Gary Meek (sax), Richie Hayward (perkusja), Arthur Barrow (bas, organy), John Avila (bas), Johnny Hernandez (perkusja), Kevin Brandon (syntezator, bas, perkusja). Krieger grał na gitarach i syntezatorze.

2002

Krieger razem z Manzarkiem reaktywują The Doors pod nazwą The Doors Of The 21st Century, zmienioną szybko na Riders On The Storm po interwencji sądowej Johna Densmore'a.

Robbie grał na gitarze na ścieżce dźwiękowej filmu Love Her Madly w reżyserii Ray'a Manzarka.