1951.12.23

Urodzony w Putney, Płd. Londyn dwojga imion Anthony Edwin.

1965.04

Anthony Phillips rozpoczyna naukę w Charterhouse School, Godalming, Surrey.

1965.05 - 1966.12

Anon

Anthony tworzy wspólnie z kolegami ze szkoły zespół Anon. Skład: Anthony Phillips (gitara), Rivers Job (bas), Rob Tyrrell (perkusja), Richard McPhail (śpiew). Na jesieni 1965 do grupy dołączył Mike Rutherford (gitara rytmiczna). 16 grudnia mieli koncertowy debiut w szkole. W lipcu po zakończeniu szkoły wspólny występ z The Garden Wall, w którym grali Gabriel, Banks i Stewart. McPhail i Job zakończyli szkołę i zniknęli. Od września Anon kontynuowali grę we trójkę nazywając się The New Anon. W studio Tony Pike Sound w Putney nagrali piosenkę Pennsylvania Flickhouse autorstwa Anthony'ego. W grudniu 1966 roku zagrali ostatni koncert w szkole. Mike Rutherford grał na gitarze basowej, Phillips śpiewał i grał na gitarze, a Tyrell perkusił.

Banks: "Anthony Phillips (...) grał w każdym szkolnym zespole, jaki istniał w tym czasie, ponieważ był świetnym gitarzystą. Był jedynym gitarzystą, ale również dobrym i jako jedyny w szkole posiadał gitarę ze wzmacniaczem. (...) Ant grywał z Mike'iem i razem stworzyli jedną z ciekawszych grup w szkole. Razem z Peterem graliśmy w szkole głównie starą muzykę soul i kiedyś w letnie wakacje Ant z Mike'iem zdecydowali, że nagrają taśmę ze swoimi piosenkami. Ant spytał: 'Chcesz się dołączyć?' i odpowiedziałem, że tak. Dodałem: 'Czy mogę przyjść z Peterem, gdyż mamy piosenkę, którą chcielibyśmy także nagrać?' Początkowo Ant przybrał taką linię, że zamierza sam śpiewać swoje piosenki, ale nie miał najlepszego głosu na świecie (...). Zasugerowałem po nagraniu pierwszej piosenki, że Peter ma lepszy głos i może będzie lepiej, jak on będzie śpiewał pozostałe piosenki i tak się zaczęło. (...) W rzeczywistości nie byliśmy ściśle szkolną grupa, gdyż nie spędzaliśmy tam wiele czasu. Połączyliśmy się bardziej jako grupa ludzi piszących piosenki, było nas czterech, zrobiliśmy tę taśmę razem i zawierała ona głównie piosenki Mike'a i Anta, ale jedna była moja i Petera." (Distant Memories, wywiad z albumu Genesis Archive 1967 -75 The Interviews. Transkrypcja Alan Hewitt).

Phillips: "Anon byli bardziej grupą, Garden Wall natomiast zbiorem przyjaciół na jeden koncert. Anon grali numery The Rollings Stones i The Beatles, występowali na przyjęciach w czasie wolnym. Mike Rutherford grał z nami i byliśmy zaprzyjaźnieni, więc zaczęliśmy pisać. Potem doszedł Peter Gabriel i Tony Banks. Było więc dwie pary twórców piosenek. Kiedy masz czterech twórców, nie masz dużo swobody. Barierą są różnice, niekoniecznie konflikty, ale ludzie walczą o swoje." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm).

W tym okresie powstaje pierwsza kompozycja Anthony'ego, Patricia, która potem stanie się utworem In Hiding zapisanym przez Genesis.

1967.01 - 1970.07

Genesis

Kliknij i poczytaj o Genesis.

Phillips: "Opuściłem Genesis w chmurze pyłu. Pamiętam, że słuchałem Sibeliusa, kiedy doznałem jednego z tych dziwnych objawień, że jestem okropnie ograniczony. Oto był człowiek odwołujący się do tych nieprawdopodobnych efektów. Nie obmawiam Genesis, ale to było daleko bardziej poważne od tego, co właśnie nagraliśmy, a co było Trespassem. (...) Pomyślałem, poczekaj, ten człowiek ma nieograniczoną siłę w palcach, jest jak orkiestra i nagle poczułem się mały jako muzyk. Chyba uległem złudzeniu, że wielu z nas ma kompleks muzyki klasycznej (...). Nagle zacząłem odkrywać cała tą zdymiewającą muzykę i uświadamiać sobie, że jestem okropnie ograniczony. Moja gra na gitarze była ograniczona, nie umiałem wcale grać na fortepianie, więc nastawiłem się na to. Po odejściu od Genesis studiowałem gitarę klasyczną, fortepian i orkiestrację. Jestem pracoholikiem, nie robię rzeczy połowicznie i to było rzeczywiście ciężkie. Możesz nazwać ten okres studenckim. To było samo-zesłanie na 4 lata." (Dan Hedges, It's That Candour Moment..., Sounds, 26.03.1977).

Phillips: "Nie miałem żadnych problemów, ale moje zdrowie dało nura. Byłem nieco młodszy od innych. Krytyczną sprawą była moja gorączka gruczołowa (glandular fever), występująca w wieku dojrzewania. Można skończyć w szpitalu. Nie byłem tam, ale ona nawracała i musisz być bardzo ostrożny przez rok od jej wystąpienia. Pojechałem w trasę z Genesis zaledwie po pół roku (...). Kiedy robiliśmy koncerty nie było problemów. Ludzie mówią, że istnieje powiązanie między sferą fizyczną a psychiczną, ale chyba o tym się nie dowiem. Zacząłem odczuwać stres. Czułem na sobie ciśnienie. Doszliśmy do momentu, kiedy na nasze kocnerty przychodzili ci wszyscy ważni ludzie, aby nas obejrzeć. Miałem odczucie, aby wyjść i mieć to z głowy. Muzyka, jak z pewnością wiecie, była niemożliwie zawiła i ciasna. Nie było wielu szans na relaks." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm).

Rozpoczyna pobieranie lekcji gry na fortepianie. Pisze piosenki i uczestniczy w nagraniach Harry'ego Williamsona. Rozpoczyna studia muzyczne na kierunku gitary klasycznej, harmonii i kontrapunktu w Guildhall School of Music & Drama.

Nagrywa utwór Field Of Eternity. Pomaga w nagraniach Mike'owi Rutherfordowi. Pisze muzykę do filmu studenckiego.

Coraz częściej nagrywa z kolegami z Genesis. Z Mike'iem i Philem nagrywają Silver Song and Only Your Love w Island Studios. Wspólnie z Mike'iem nagrywa kolejny materiał do solowej płyty. Nagrywa także z Davidem Thomasem i Ronnie Gunn'em.

"Anthony pozostał w bliskim kontakcie z Mike'iem Rutherfordem. Gdzieś po drodze rozważali plany wspólnego albumu opartego na piosenkach, nad którymi pracowali wspólnie z 12-strunową gitarą zanim powstali Genesis." (Dan Hedges, It's That Candour Moment..., Sounds, 26.03.1977).

W lecie 1973 Ant zaprosił do domu rodziców w Surrey paczkę przyjaciół do nagrania demo Take This Heart. Wśród nich był Phil Collins. Wtedy zrodziła się idea wspólnych nagrań Anta, Mike'a i Phila. Trójka nagrała demo Silver Song, które Charisma zaaprobowała. Piosenka jednak nigdy nie została wydana i powody ze strony wytwórni Charisma są nieznane. Phil mówił o tym w wywiadzie dla BBC Radio One w czerwcu 1974.

Ant otrzymuje dyplom nauczyciela muzyki. Rozpoczyna nieść kaganek oświaty ucząc w Reeds School i Peperharrow aż do 1978 roku.

Phillips: "Musiałem wtedy zarobić trochę pieniędzy. Byłem bardzo niedouczony, nie miałem techniki i formalnego wykształcenia (...). Wejście w muzykę na serio było dla mnie bardzo trudne. Byłem za plecami każdego." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm)

Zakończenie prac nagraniowych nad albumem The Geese and the Ghost. Nagrywa z Harry'm Williamsonem.

Phillips: "Spotkałem go, kiedy byłem jeszcze z Genesis w 1969 roku, miał większą technikę od mojej. [Harry Williamson] grał świetnie na fortepianie i razem robiliśmy rzeczy na dwa fortepiany, gdyż mieliśmy dwa w domu. Różnił się podejściem od facetów z Genesis; to trudno wyjaśnić, ale przeniósł mnie nieco w inny obszar. Nie pracowałem z nim potem przez kilka lat; zrobiliśmy parę taśm, a potem gdzieś w 1973 - 1974 zaczęliśmy grać poważniejsze rzeczy na dwie gitary akustyczne." (wywiad Alana Hewitta, 04.1989, The Waiting Room Magazine).

1977.03

Anthony Phillips wydaje 1-szy solowy album The Geese and the Ghost. Produkcja Simon Heyworth, Anthony Phillips i Michael Rutherford. Wszystkie kompozycje Anthony'ego, ale w kilku widnieje Rutherford jako współautor. W nagraniach wzięli udział: Anthony Phillips (gitary akustyczne i elektryczne, basy, gitara Dulcimer, bazouki, melotron, syntezatory, organy, fortepian, instrumenty perkusyjne, śpiew), Mike Rutherford (gitary akustyczne i elektryczne, organy, perkusja, cymbały, glockenspiel, dzwony), Phil Collins (śpiew), Rob Phillips (obój), Lazo Momulovich (obój), John Hackett (flet), Wil Sleath (flety), Jack Lancaster (flet), Charlie Martin (wiolonczela), Kirk Trevor (wiolonczela), Nick Hayley (skrzypce), Martin Westlake (timpani), Tom Newman (efekty), Viv McAuliffe (śpiew), David Thomas (gitara), Ronnie Gunn (akordeon), Send Barns Orchestra i Barge Rabble dyrygowani przez Jeremy'ego Gilberta. Phillips nie wydawał singla z tego albumu, ale we Francji ukazał się singiel promocyjny Collections / God If I Saw Her Now. Album promowany jest ostro w USA, ale bez większego rezultatu. Nazwa albumu pochodzi od dwóch brzmień wytworzonych na syntezatorze ARP, na którym Ant grał. Jeden z dźwięków z echem przypominał lot gęsi, drugi wnosił jakość ducha, stąd Gęsi i Duch.

Phillips: "Ten album leżał rok na półce, gdyż uważali go za miły i błogi, ale nie 'na czasie'. Jest problemem zrobić coś właściwego we właściwym czasie. Mam w domu całą kupę nagranego materiału, głównie solówki i duety na gitary 12-strunową i klasyczną oraz fortepian. Chciałbym to wydać, ale to nie jest właściwy czas." (Dan Hedges, It's That Candour Moment..., Sounds, 26.03.1977).

Phillips: "Zacząłem w końcu 1974, ale nie ukazał się aż do 1977. Za długo mówić o przyczynach, ale długo czekałem na Mike'a Rutherforda. Ciągle był w trasie. Zaczęło się od duetu. Odszedłem od Genesis w 1970 i przez 3 lata planowaliśmy The Geese and the Ghost. Zajęło to nieprawdopodobnie dużo czasu. Cały 1974 roku polegał na przewracaniu materiału. Na przełomie 1973 i 974 pojechaliśmy z Mike'iem do południowej Irlandii i napisaliśmy wtedy parę szerszych instrumentalnie utworów i spędziliśmy 1974 rok na planowaniu wykorzystania całego sprzętu. Zakończyliśmy w 1975, położyliśmy na półce w 1976 i nie wydano tego." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm).

Tour amerykański. Polegał na odwiedzaniu stacji radiowych i prezentacji materiału płytowego.

Phillips: "Zrobiłem tour promocyjny dla The Geese and the Ghost, który przebiegał równolegle z pierwszym solowym tournee Petera Gabriela i Genesis byli tam również na tournee Wind & Wuthering. Spotkaliśmy się. Było całe mnóstwo dziwnych przypadków. Myślę, że jak byłem ponownie w Filadelfii, gdyż tour był długi, wtedy Genesis grali tam i Rutherford dowiedział się, że jego żona jest w ciąży, więc zrobili coś w rodzaju występu radiowego, w którym ogłosili światu, że ona jest w ciązy, a ja stałem się ojcem chrzestnym ich córki, która teraz ma 24 lata. Jak to dawno temu..." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm).

1978.06

Wydanie albumu Wise After the Event. Produkcja Rupert Hine. Wszystkie kompozycje Anthony'ego oprócz utworu Greenhouse napisanego wspólnie z Jeremy Gilbertem. Ant znacznie ograniczył swój udział instrumentalny ograniczając się do śpiewania i gry na harmonijce. Pozostali muzycy: Michael Giles (perkusja), John G.Perry (bas), The Vicar (gitara, klawisze, sundries), Jeremy Gilbert (klawisze, harfa), Mel Collins (sax sopran, flet), Robin Phillips (obój), Rupert Hine (instr. perk., chórki, efekty, produkcja), Perkin Alanbeck (syntezator), Humbert Ruse i Vic Stench (perkusja i bas w utworze Greenhouse), Rodent Rabble (efekty), W utworze Regret nagrywała orkiestra dyrygowana przez Gilberta Biberiana. Vic Stench i The Vicar to ta sama osoba, a jest nią Ant. Humbert Ruse i Rupert Hine to również ta sama osoba. Michael Giles grał na początku z King Crimson.

"Phillips, uważający się za coś w rodzaju poety, wymyśla mnóstwo kwaśnych wizerunków Tolkiena / Bolana i liryk Beatrix Potter, wszystkie bardzo śliczne i urzekające na tyle, na ile lubisz takie coś, bzdurne, jeśli nie lubisz. Większość piosenek przynosi uderzające podobieństwo do krótkich akustycznych kompozycji Pink Floyd z okresu More, ale śpiew Phillipsa rzadko wznosi się do poziomu, jaki chciałby wyrazić." (NME, Emma Ruth, 1978).

"Jedynymi nagraniami, które pozostają smakowite są Wise After The Event, gdzie gitara i śpiew mogą być opisana jako pełne wyrazu, oraz Regrets, jedyna piosenka, w której kontekst emocjonalny dotyczy spraw osobistych, a nie filozoficznych (zaczyna się niewielkimi odniesieniami do My Way)." (Phil Sutcliffe, Sounds, 1978).

Ant dokonuje wyboru nagrań z okresu 1972-76 z zamiarem wydania ich na albumie Private Parts & Pieces. Nagrywa także nowe rzeczy na album Sides.

1979.04

Wydanie albumu Sides. Produkcja Rupert Hine. Muzycy: Anthony Phillips (gitara, klawisze), The Vicar (śpiew), Mike Giles (perkusja), John G.Perry (bas), Dale Newman (śpiew), Dan Owen (śpiew), Ray Cooper (instr. perk.), Frank Racotti (timpani), Morris Pert (konga), Mel Collins (sax tenor), John Hackett (flet), Ralph Bernascone (śpiew), Humbert Ruse (instr.perk.), Vic Stench (wioloczela, bas), Hubert Rimse (śpiew, moravian yam), Slim Long (efekty).

Wydanie albumu Private Parts and Pieces. Produkcja Anthony Phillips i Harry Williamson (utwór Tibetan Yak Music). Album był dołączany do pierwszych 5 tysięcy kopii albumu Sides. Piosenki napisał i nagrał w zasadzie sam Anthony Phillips. W kompozycji dwóch utworów pomagał mu Mike Rutherford ( Field of Eternity, Silver Song).

1980.06

Wydanie albumu Private Parts and Pieces: Back To the Pavillion. Produkcja Anthony Phillips, Anton Matthews (Scottish Suite) i Rupert Hine. Scottish Suite jest zbiorem szkockich piosenek farmerskich i paragwajskich pieśni żałobnych górników miedzi z XII wieku. Wszystkie utwory skomponował Ant oprócz jednej Lucy: An Illusion, którą napisał wspólnie z Rutherfordem. Muzycy: Anthny Phillips (gitary, fortepian, śpiew, polymoog), Andy McCulloch (perkusja), Mike Rutherford (bas), Rob Phillips (obój), Mel Collins (flet).

1981.03

Wydanie albumu 1984. Produkcja Anthony Phillips przy asyście Richarda Scotta. Wszystkie kompozycje Anta. Muzycy: Ant (klaiwsze, maszyna perkusyjna, gitara), Richard Scott (perkusja, efekty), Morris Pert (instr.perk.)

Wydanie singla Prelude 84 / Anthem 1984.

Komponuje i nagrywa dla Quique Berro Garcia, album Antiques. Przeprowadza się do Londynu (mieszkał w Send Barns). Buduje własne studio nagraniowe. Komponuje piosenki dla Camel wspólnie z Andy'm Latimerem.

1982.07

Wydanie albumu Private Parts & Pieces III: Antiques. Ant napisał utwory i nagrał je wspólnie z przyjacielem z Argentyny Enrique Berro Garcia.

Phillips: "Podczas miksowania Sides przedstawiono mi argentyńskiego gitarzystę Enrique Berro Garcię, który był moim fanem. Pod koniec sesji wziął gitarę i zagrał wspaniale Collections z albumu The Geese And The Ghost. Poczułem, że ja powinienem być jego fanem. Współpraca wydawała się nieunikniona, a ten album jest jej wynikiem. Ostatnim albumem z Send Barns chcę podziękować wszystkim, którzy uczynili go możliwym. Dedykuję ten album Enrique i Sylwii oraz wszystkim ich czarującym przyjaciołom z Argentyny oraz wszystkim niewinnym po obu stronach, którzy zginęli w międzynarodowych konfliktach." (notka na albumie).

Współpraca nagraniowa i producencka z Ivą Twydell z okazji albumu Duel. Początek współpracy z Richardem Scottem w zakresie komponowania i nagrywania albumu Invisible Men.

1982.10.02

Koncert w Bowl Milton Keynes, UK. Genesis reaktywują się w zaskakującym składzie z Gabrielem i Hackettem. Pozostali muzycy: Collins, Banks, Rutherford, Thompson i Stuermer.

Phillips: "Przybliżył mi to Tony Smith, który prowadził wtedy Genesis i mnie także, aby zobaczyć czy będę zainteresowany uczestnictwem i odpowiedziałem tak. Zanim rzeczy zaszły za daleko, sprawa wymknęła mi się z rąk, a manadżerowie Genesis zadecydowali, że nie wezmę udziału. Byłem w trakcie nagrań Invisible Men i czuło się, że powinienem skoncentrować się na tym. Gdybym wystąpił i musiał wybrać nagranie, myślę, że byłoby to Visions of Angels."

1983.09

Wydanie albumu Invisible Men w USA.

1984.03

Wydanie albumu Invisible Men w UK. Produkcja Trevor Vallis, Anthony Phillips, Richard Scott. W Anglii ukazał się także maxi-SP (12") z utworami Sally / The Women Were Watching / Exocet. Ant wraca do szerokiego gremium muzyków, odświeżając znajomości ze starymi kolegami. Muzycy: Anthony Phillips (ćpiew, strat, polymoog, bas, syntezator ARP, organy, fortepian, gitary, melotron, dzwony rurowe), Richard Scott (fortepian, śpiew, efekty), Paul Robinson (perkusja), Bimbo Acock (sax), Morris Pert (tamburyn, kalimba), Joji Hirota (marimba i inne instrumenty egzotyczne), Martin Robertson (sax sopran), Uti Koofreh (chórki), Jeff Dunne (perkusja), Martin Drover (trąbka, flueghorn), Vic Stench (bas, kontrabas), Malcolm Griffiths (Puzon), Ralph Bernascone (sarrusaphone), Jonathan Snowden (piccolo), The Vicar (organy kościelne).

Wystawienie musicalu Alice w Leeds Playhouse.

Phillips: "Dostałem propozycję napisania paru piosenek opartych na książce Masquerade, więc Richard [Scott] i ja wzięliśmy się za to wspomagani przez Roda Argenta. Potem przerzuciliśmy się na Alice, co było pomysłem Tony'ego Smitha, mojego menadżera, wielkiego fana Alice, a w Leeds dali nam zlecenie." (wywiad Briana Matthew w BBC Radio 2, 29.03.1984).

1984.04

Wydanie albumu Private Parts & Pieces IV: A Catch at the Tables. Produkcja Anthony Phillips, oprócz Sistine (Trevor Vallis, Anthony Phillips i Richard Scott). Wszystkie kompozycja Anta. Muzycy: Anthony Phillips (gitary, polymoog, ayntezator ARP, melotron, chiranga), Mark Emmey (bugle), Judd Lander (harmonijka i bagpipes). Obaj wymienieni oprócz Anta grali tylko w jednym utworze Sistine.

1985.05

Wydanie albumu Harvest of the Heart. Kompilacja z wcześniejszych albumów typu Private Parts. Znalazły się na niej dwa nagrania nie wydane: Trail of Tears, pochodzący z sesji Invisible Men, i Erotic Strings z telewizyjnej sztuki Tropical Moon Over Dorking.

1985.11

Wydanie albumu Private Parts & Pieces V: Twelve. Wszystkie kompozycje Anta, który przedstawia 12 utworów reprezentujących 12 miesięcy. Gra tylko na gitarze 12-strunowej. Produkuje wszystko sam.

1986.10

Wydanie albumu Private Parts & Pieces VI: Ivory Man. Nosi podtytuł Piano pieces 1971-1985. Produkcja Anthony Phillips. Wszystkie kompozycje jego oprócz jednej napisanej z Rupertem Hine'm. Gra tylko na fortepianie.

1987.08

Wydanie albumu Private Parts and Pieces VII: Slow Waves Soft Stars. Produkcja Ant. Pierwszy przypadek, kiedy wychodzi winyl i cyfra razem. Muzycy: Anthony Phillips (polymoog, syntezator ARP, gitary, maszyna perkusyjna, dzwony tybetańskie, zither i inne zabawki), Enrique Berro Garcia (gitara, współkompozytor utworów Beachrunner i End Of The Affair). Ralph Bernascone (frying pan). Powrót do współpracy z Argentyńczykiem.

1988.11.18

Wydanie albumu Tarka. Produkcja Simon Heyworth. Wynik współpracy Anta z Harry'm Williamsonem. Muzycy: Anthony Phillips (gitara, klawisze), Harry Williamson (gitara, klawisze), Krysia Osostowicz (skrzypce), Ann Morfee (skrzypce), Janet Crouch (wiolonczela), Anne Glover (obój), Ian Hardwick (obój), Lindsay Cooper (bassoon), Nick Cox (klarnet, klarnet basowy), Andrew Anscombe (rożek francuski), Didier Malherbe (flet, piccolo, sax sopran), Julie Allis (harfa), Guy Evans (instr.perk.), Dave Sawyer (instr. perk.). Wspomagała ich The National Philharmonic Orchestra po dyrekcją Jeremy'ego Gilberta.

Phillips: "[Harry Williamson] opowiedział mi o książce swojego ojca pt. Tarka The Otter, którą byliśmy bardzo zainspirowani i zaczęliśmy wychodzić z pomysłami muzycznymi, nie tylko na dwie gitary, ale także na fortepian w bardziej dramatycznych kawałkach. On miał i bez wątpienia ciągle ma duże poczucie rytmu." (wywiad Alana Hewitta, 04.1989, The Waiting Room Magazine).

Wydanie singla The Anthem From Tarka (single mix) / The Rising Spring oraz singla na CD z większą liczbą utworów.

1989.12

Wydanie albumu Missing Links Volume 1: Finger Painting w formie tylko kasety, wydanej prywatnie w nakładzie 1000 kopii. Album nosi podtytuł A collection of Television and Library Music 1979-89. Produkcja Anta.

Wydanie albumu Slow Dance. Produkcja Ant i Simon Heyworth. Muzycy: Anthony Phillips, Martin Robertson (klarnet), Ian Hardwick (obój), Michael Cox (flet), Tjborn Holtmark (trąbka), Julie Allis (harfa), Ian Thomas (perkusja), Frank Racotti (instr.perk.), sekcja smyczkowa pod dyrekcją Johna Owena-Edwardsa.

Razem z Mike'iem Ritherfordem kompozuje i nagrywa muzykę do telewizyjnego programu Horse Trials. Bierze także udział w innym przedsięwzięciu telewizyjnym, Tiwai Island of the Apes. Wydaje resztę płyt na CD.

1992.08.24

Wydanie albumu Private Parts and Pieces VIII: New England. Produkuje Ant, który stworzył cały materiał. Muzycy: Anthony Phillips (gitary, mandolina, charanga, klawisze, śpiew), Martin Robertson (sax sopran, perkusja afrykańska), Simon Morris (wiolonczela), Paul Clarvis (instrumenty egzotyczne: cymbały, darbouka, tabla, efekty), Joji Hirota (instr.perk.).

Intensywna współpraca z telewizją. Programy Lifeboat i Sail The World.

1994.05

Wydanie albumu Sail the World. Produkcja i wszystkie kompozycje Anta. Album jest kompilacją muzyki napisanej do programu telewizyjnego Whitbread Around The World Yacht Race. W zasadzie jest to ścieżka dźwiękowa. Oprócz Anta nagrywał w niektórych utworach Joji Hirota (instr. perk.).

Wydanie albumu Missing Links: The Sky Road. Produkcja Anta (jedno nagranie wspólnie z Davidem Thomasem). Muzycy: Anthony Phillips (klawisze, gitary, śpiew), Martin Robertson (sax sopran), Joji Hirota (cymbały), David Thomas (gitara), Ronnie Gunn (harmonium).

1995.01

Kontrakt z Voiceprint. Wydanie albumu Gypsy Suite. Płyta jest wspólnym przedsięwzięciem Anta i Harry'ego Williamsona w zakresie produkcji, kompozycji i nagrań. Ant grał na gitarch i klawiszach, Williamson na gitarach i fortepianie oraz efekcił.

Wydanie albumu The 'Living Room' Concert. Produkcja Anta. Zapis sesji radiowej 'na żywo', nagranej przez Jeffa Towne'a i Johna Diliberto 21.02.1993 roku, która była częścią cyklu Living Room Concert z programu Echoes nadawnego w radio amerykańskim codziennie i dotyczącego muzyki współczesnej. Muzykę napisał Ant, sam ją wykonywał.

1995.10.16

Wydanie albumu Anthology. Kompilacja.

1996.08.22 lub 1996.11.06

Wydanie albumu Private Parts and Pieces IX: Dragonfly Dreams. Większość materiału napisał Ant. W niektórych utworach współautorami byli Richard Scott i Quique Berro Garcia. Ten ostatni grał na gitarze.

1996.09

Wydanie albumu Meadows of Englewood, będącego wynikiem współpracy Anta z Guillermo Cazenave. Wspólna produkcja, utwory i wykonanie. Guillermo Cazenave grał na gitarze i klawiszach. Pracę rozpoczęli jescze w roku 1995.

Phillips: "Mówiąc szczerze nie pracowaliśmy razem zbyt intensywnie. Był moim starym studentem. Pojawił się na początku lat 80-tych, kiedy znałem sporo Argentyńczyków. Był Argentyńczykiem, chociaż mieszkał w Hiszpanii. Przyjechał parę razy i korespondowaliśmy. Pojawił się w 1995 roku i robiliśmy coś w rodzaju jamu. Wziął taśmy do Hiszpanii, doprawił nieco i zdecydował się je wydać. Miałem sporo wątpliwości co do niektórych, gdyż improwizacje i jamy zawierają momenty inspirujące, ale także trochę nudnych. (...) Potem wyjechałem tam na promocyjne tournee, do Barcelony, co było fantastyczne. Zrobiliśmy parę rzeczy na żywo, a on wydał album z naszymi sesjami radiowymi." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm)

1997.05

Ant promuje w radio i TV hiszpańskiej swój ostatni album.

Wydanie albumu Survival: The Music of Nature. Kompilacja różnych artystów zawierająca muzykę z programów TV z serii Survival. Oprócz kompozycji Anta znajdują się wspólnego jego utwory z Joji Hirota.

Wydanie albumu Live Radio Sessions. CD wydano tylko w Hiszpanii, a w maju 1988 w Anglii z nieco innym zestawem nagrań. Efekt współpracy Anta z Guillermo Cazenave. Nagrania pochodzą z sesji radiowych w TV Barcelona z maja 1997 oraz z sesji BBC z lipca 1997.

Odżywają stare nagrania Genesis. Również członkowie starego składu spotykają się na kolacji.

Wydanie albumu Private Parts & Pieces X: Soirée. Podtytuł brzmi A collection of pieces for solo piano. Produkcja Ant, który gra tylko na fortepianie.

Phillips: "Jedynym powodem, dla którego robię rzeczy typu Soiree są ludzie, prawdziwi fani." (wywiad telefoniczny Dave'a Begrina, 9.07.2001, http://www.worldofgenesis.com/AntPhillipsInterview7-9-01.htm)