Don Brewer

Don Brewer - biografia

1948.09.03	We Flint, Michigan (lub Swartz Creek) przychodzi na świat Don Brewer, perkusista GFR.
1960	Don zakłada swój pierwszy zespół The Red Devils. Brewer: "Zacząłem grać na perkusji dopiero w junior high school, gdyż nudził mnie klarnet. Zacząłem być muzykiem w wieku 10 lat, chcąc grać na gitarze. Grałem w swoim pierwszym zespole rzeczy typu Peter Gunn i temu podobne. Potem, kiedy byłem starszy nauczyłem się trochę czytać muzykę. W junior high school grałem na klarnecie, ale tego nie lubiłem. Rozglądałem się na sekcją perkusji, a instruktor zapytał, czy... Sekcję perkusyjną stanowiły wszystkie dziewczyny, których było trzy i nikt nie chciał nieść basowego bębna w zespole marszowym. Instruktor szukał ochotników. Zapytał, czy ktoś chce zmienić instrument na bęben. Zgłosiłem się. Tak zacząłem grać na perkusji. Mój ojciec, który był perkusistą, był z tego zadowolony i kupił mi zestaw perkusyjny. Zacząłem ćwiczyć, słuchać płyt Billy Haleya, Elvisa Presleya i innych, ucząc się grać rock and rolla. Kiedy skończyłem szkołę, założyłem własny zespół rock and rollowy. Nazywał się Jazzmasters." (Wywiad z Donem Brewerem, 3.03.1998).
1962 - 1965 The Jazzmasters	Don wchodzi w skład grupy The Jazzmasters, w którym jest śpiewającym perkusistą. Skład Al. Pippins (gitara), Bob Caldwell (klawisze), Herman Jackson (bas). Z historią tego zespołu wiąże się historia Richarda Knappa, znanego także jako Terry Knight, przyszłego menadżera Grand Funk. Richard Terrance Knapp został urodzony 03.09.1948 we Flint, Michigan. W 1961 roku Richard zaczął marzyć o karierze w show-biznesie, gdy był studentem 2 roku high school w rodzinnym Flint. W domu zbudował studio i udawał prezentera radiowego. Opracowywał własne listy przebojów. Robił to sam dla siebie. Potem zaczął kręcić się przy rozgłośniach radiowych w okolicy, szukając pracy. Potem był już znanym w okolicy prezenterem radiowym (DJ), niedługo pracował juz w Detroit. Podczas pierwszego tournee The Rolling Stones po USA, zapowiadał ich na estradzie w Nowym Jorku, a potem przeprowadził z nimi wywiad. Ponieważ w pracy radiowej był zbyt krytyczny i lubił wysłać w eter swoje uwagi bez cienia niepokoju, stracił tę pracę. Zauważył jednak, że sam może śpiewać. Richard Knapp znał The Jazzmasters i w 1965 roku okłamał ich, że zna osobiście Micka Jaggera i Briana Jonesa. Z tego powodu zespół przyjął go na głównego wokalistę. Aby brzmieć bardziej po angielsku zmieniają nazwę na The Pack. Richard Knapp zmienia się w Terry'ego Knighta.
1965 - 1968.koniec The Pack Terry Knight & The Pack The Fabulous Pack	Terry szybko dominuje garażowy zespół i wywiera na niego największy wpływ. Równie szybko dodaje także swój pseudonim do nazwy grupy. Nazywają się teraz Terry Knight & The Pack. Grają w składzie: Terry Knight (śpiew, harmonijka, instrumenty perkusyjne), Curt Johnson (gitara), Bob Caldwell (klawisze), Don Brewer (perkusja), Herman Jackson (bas). Już w 1965 roku wydają SP You Lie / Kids Will Be The Same dla małej wytwórni A&M. Na początku 1966 mają kontrakt na serię płyt z wytwórnią Lucky Eleven, która w tymże roku wyda aż 5 ich singli i 2 albumy. Single: I've Been Told / How Much More, Better Man Than I / I Got Love, Lady Jane / Lovin' Kind, A Change On The Way / What's On Your Mind, I (Who Have Nothing) / Numbers. Pierwszy raz zaistnieli na listach singlem Better Man Than I (#125). Singiel A Change On The Way dotarł do #111. Sukcesem był ostatni SP w tym roku, kompozycja Ben E. Kinga, I (Who Have Nothing), który wszedł do Top 50 (#46). Pierwszy album pt. Terry Knight & The Pack dotarł nawet do #127, lecz drugi został oceniony gorzej. Krytycy wykazywali, że najsłabszym punktem jest śpiew Knighta. Posuwali się nawet do ocen, że Knight jest beztalenciem. W 1967 roku grupa wydała 3 single tylko: This Precious Time/Love Love Love Love Love (strona B nagrana w 1973 przez Brownsville Station), One Monkey Don't Stop No Show/The Train oraz Harlem Shuffle/I've Got News For You. Tylko pierwszy z nich zaistniał w okolicy #120 na listach. Krytyka Knighta spowodowała jego odejście w lecie 1967 roku. Początkowo Terry próbował solowych nagrań. Wydał w 1967 roku 2 single Lizbeth Peach / Forever And A Day oraz Come Home Baby / Dirty Lady. Niestety obie próby dla wytwórni Cameo nie wypaliły. Chwalił się w prasie Detroit, że wyjechał do Londynu na spotkanie z Paulem McCartneyem w sprawie kontraktu z Apple Records. Chyba bajer. Jednakże Knight osiągnął wiele doświadczeń w studio, jak również w innych obszarach showbiznesu np. jako twórca piosenek czy producent. Brewer: "Mark wszedł jako muzyk zastępczy. Terry pojechał na tournee solowe w 1967 roku, a ja z Markiem graliśmy dalej jako The Pack. Wtedy wypchnęliśmy Marka na wokalistę." Tymczasem The Pack zmieniają nazwę na The Fabulous Pack i w 1968 roku udaje im się wydać 3 single: Wide Trackin'/Does It Matter To You Girl [Lucky Eleven], Let Me Stand Next To Your Fire/Without A Woman [Capitol], Tears Come Rollin'/The Color Of Our Love [Wingate]. Bobby Caldwell, perkusista, potem przyłączy się do Captain Beyond. Będzie grał z Johnny Winterem, Rickiem Derringerem. Terry Knight & The Pack. Terry Knight na pierwszym planie. Obok po lewej Mark Farner, a zanim Don Brewer.
1968.koniec - 1976 Grand Funk Railroad	Grand Funk Railroad (od lewej): Don Brewer, Mel Schacher, Mark Farner. Kliknij i poczytaj o Grand Funk Railroad.
1974	W 1974 roku wytwórnia Lucky Eleven, z którą kontrakt mieli The Pack wydaje album Monumental Funk firmowany przez Brewer & Farner. Na płycie znajduje się m.in. wersja Harlem Shuffle, kompozycja Nelsona i Relfa, poza tym stary hit The Supremes Come See About Me, spółki Dozier/Holland/Dozier.
1978	Wydanie albumu Franka Zappy, Studio Tan, na którym Don grał na perkusji. W tymże roku produkował także album grupy The Godz.
1977.lato - 1979 The Flint	Już na początku 1977 roku Brewer z kolegami wpadają na pomysł reaktywacji GFR. Niestety Mark Farner nie wyraża zgody. Nie chcąc używać nazwy GFR bez Farnera, Brewer decyduje się na reaktywację pod nazwą The Flint. Grają w składzie: Don Brewer (perkusja, śpiew), Craig Frost (klawisze), Mel Schacher (bas, gitara, śpiew). Brewer: "Przez 9 miesięcy po rozpadzie Grand Funk, nie zrobiliśmy absolutnie nic. Wreszcie pewnego dnia, złapaliśmy instrumenty, wpadliśmy do studio i zagraliśmy." Brewer: "Sesje nagraniowe z Craigiem na klawinecie, Melem na basie i ze mną na perkusji dały dużo własnego materiału. W tym momencie zdecydowaliśmy sformować zespół i spróbować znowu. Nie mieliśmy pomysłu na wytwórnię, ani kierunku, ale mieliśmy sporo doświadczenia i dużo talentu, z których można czerpać." Wiosnę i lato spędzili w The Swamp, małym studio, które Brewer zbudował w 1976 roku. Nagrywali i szukali brzmienia. Właśnie wtedy bywali u nich na sesjach Todd Rundgren, Jimmy Hall, Frank Zappa & The Godz czy Mark Chatfield. Brewer: "Eksperymentowaliśmy nawet z wokalistkami, ale ta idea upadła." W lecie wysłali taśmy demo do wytwórni. Najlepszą ofertę dała Columbia w sierpniu 1977. We wrześniu dodaliśmy do składu drugiego perkusistę Rona Trombly'ego i drugiego klawiszowca Chucka Rowe. Ron Trombly pochodzi z Flint, gdzie wyrósł Brewer, Schacher, Frost i Farner. Poszedł bardziej w stronę jazzu. Przez 7 lat pracował z lokalnymi grupami takimi, jak Eddington 5 oraz Stephanie. Chciał już zrezygnowac z muzyki, ale trafiła się propozycja z The Flint. Trombly: "Praca z tym zespołem jest największym wyzwaniem, jakie kiedykolwiek podjąłem. Chce się być kimś więcej, niż tylko drugim perkusistą. Byłem pierwszy raz na scenie w inną perkusją i 6-osobowym składem. To jest szansa ćwiczyć kawałki, które nie są zbyt zwyczajne." Chuck Rowe pochodzi z okolic Toledo, gdzie grał w 3 zespołach na przestzreni ostatnich kilku lat, przy czym ostatnie 4 lata grał z grupą Rockestra. Rowe: "Kiedy dostałem propozycję dołączenia do The Flint wiedziałem, że będzie to najlepszy wybór, jaki mogę mieć. W zespole nie ma nic lepszego, niż przewaga lat pracy Dona, Mela i Craiga zakumulowana w Grand Funk." Brewer: "W październiku zaczęliśmy rozglądać się za gitarzystą. Próbowaliśmy wszystkiego, usług rejestru muzyków, ogłoszeń w magazynach. Przesłuchaliśmy 35-40 gitarzystów." Dopiero w lecie 1878 roku znaleźli gitarzystę Johna Escosa'ę II. Szybko i precyzyjnie zgrał się z resztą. Ostatnie 6 lat grał w Fort Wayne w zespole Endgame. Escosa: "Po pierwszej wizycie w studio byłem sceptyczny, ponieważ zawsze jest trudno wkroczyć w nową sytuację. Zostałem ciepło przywitany i łatwiej było mi stać się członkiem tej organizacji." Schacher: "Przeszliśmy przez wiele traumatycznych rzeczy typu życie pod okiem publiki. Nawet pomysł na proces sądowy mnie nie wzrusza. Tym razem jednak nie spodziewam się niespodzianek. Jesteśmy w stanie skoncentrować się na muzyce i robić to, co musimy robić." Schacher: "Spodziewam się, że wielu ludzi porównuje nas do Grand Funk i dobrze. Sposób, w jaki gramy nie zmienił się, ciągle dajemy dobry show." Flint: "Wiemy, że mamy dużo pracy z The Flint. Musimy ustalić toury i obawiamy się, że każdy w świecie muzycznym będzie bacznei obserwował nasz progres." W początkach 1978 roku wydają album The Flint, który produkowali Don Brewer, Mel Schacher i Craig Frost, zaś wspomagali ich Jimmy Hall, Mark Chatfield, Frank Zappa, Ron Trombly i Todd Rundgren. Brewer ratował zespół głosem, który fani pamiętają z We're An American Band. Brak Farnera ograniczał jednak pole manewru, choć nie odbierał go totalnie, jak w przypadku innych grup, które straciły osobowość lidera. Todd Rundgren dołożył im trochę świeżości w postaci partii gitarowych w utworach: For Your Love i Keep Me Warm. Zappa zagrał na gitarze w utworach You'll Never Be the Same i Better You Than Me. Udzielał się saksofonista Jimmy Hall. Większość repertuaru skomponowali byli członkowie GFR. Zdecydowali się na 2 pokrycia: Back in My Arms Again, The Supremes oraz For Your Love, klasyk The Yardbirds. Na gitarach slowych grali John Escosa II, Mark Chatfield, Curt Johnson, Todd Rundgren, Frank Zappa i Mel Schacher(!). Tytuły utworów: Back In My Arms Again, You Got It All Wrong, Too Soon To Tell, Love Me Like You Used To, For Your Love, Keep Me Warm, One Of Me, Better You Than Me, Rainbow, You'll Never Be The Same. "Bez Farnera, co mówię ze smutkiem, grupa brzmi, jak przeciętny zespół barowy." (Joe Viglione, www.allmusic.com). Album nie sprzedał się. Grupa się uszczupliła. Do trójki z GFR doszedł Billy Elworthy (gitara). Rozpoczęli nagrania drugiego albumu w The Record Plant, Sausalito, Kalifornia. Produkował go Jeffrey Lasser. Niestety grupę spotkałą przykra niespodzianka. W 1979 roku CBS miała duże problemy. Sprzedaż płyt spadła o 30%. Przesiano wielu wykonawców. Ponieważ 1-szy album nie sprzedał się, CBS zdecyowała, że nie wyda drugiego albumu. Płyta miała się nazywać Layin' It On the Line i zawierac utwory: Can't Afford Your Love, Crazy, Little Girl, Carry You, Keep On Movin' On, Say You Are, Shop Rat Blues, Anytime, Find Someone Else, Heard It Again.
1980 - 1983 Grand Funk Railroad	Don Brewer Kliknij i poczytaj o Grand Funk Railroad.
1980 - 82	Don Brewer występuje z Bobem Segerem i jego grupą The Silver Bullet Band na dwóch trasach koncertowych. Druga w 1987. W 1986 gra na albumie Bob Segera & The Silver Bullet Band, Like A Rock. Brewer: "Otrzymałem ofertę pracy na tournee od Seegera. Pomyślałem, że nigdy tego nie robiłem i spojrzałem na to od strony rozszerzenia swoich umiejętności. Była to dla mnie szansa rozwinięcia skrzydeł i przekonania się, czy jestem w stanie grać w innych sytuacjach. Było dobrze. Doświadczenie było cudowne. Zrobiłem z nim dwa tournee."
1984	Współpracuje z Patem Traversem na albumie Hot Shot.
1996.05 - 1998 Grand Funk Railroad	Kliknij i poczytaj o Grand Funk Railroad.
2000.12 The New GFR	Kliknij i poczytaj o Grand Funk Railroad.
	Brewer: "Moi ulubieńcy, to Ginger Baker i Dino Dinelli z The Rascals, którego najpierw idolizowałem. Myślę, że był dobry. Widziałem The Rascals w programie Eda Sullivana, gdzie grali Good Lovin' i na końcu utworu, Dino wyrzucił w górę pałeczkę, złapał ją i wtedy powiedziałem, że ten facet jest cool. Lubiłem także Buddy'ego Richa, wielkiego perkusistę epoki big bandów. Dobry jest Mitch Mitchell od Jimiego Hendrixa. John Bonham z Led Zeppelin, oczywiście. Nożnie był świetny." (Wywiad z Donem Brewerem, 3.03.1998).