1944.08.18

Urodzony w Birmingham. Prawdziwe nazwisko Colin Tooley. Jedynak. Mieszkał od dziecka w Hodge Hill. Gra na gitarze i perkusji od dziecka. Uczęszczał do Saltley Grammar School.

1959

Gra amatorsko w zespole skifflowym The G-Men. Grali w The Curzon Cofee Bar i w przedsionku kościelnym. Śpiewał wtedy i grał na basie, choć jak sam pamięta, dobrym gitarzystą nie był. 2 lata studiował teorię muzyki.

1960

Rozpoczyna ścieżkę zawodową, grając okazjonalnie w Birm's Club i kafejkach.

1961 - 1966.01

Carl Wayne's Vikings

Początku grupy datują się w końcu lat 50-tych, kiedy Terry Wallace założył skifflowy zespół The Vikings w Nechells, Birmingham. Wokalistą był George 'Duke' Mann. Jego brat, Johnny Mann, był gitarzystą. Niestety Duke musiał opuścić kolegów, wezwany do wojska i jego miejsce zajął Robert Hughes, którego scenicznym przydomkiem był Bobby Valantine. W momencie, kiedy stawali się coraz bardziej popularni, wypadkowi samochodowemu i w konsekwencji paraliżowi, ulega gitarzysta John Kirby. Bobby odchodzi i zastępuje go Keith Powell, którego ojciec zostaje menadżerem zespołu. W 1961 roku do grupy wchodzi Colin Tooley, zastępując chorego Powella. Po powrocie Powella, Colin zostaje jako drugi wokalista, gdyż jest dobry. Występuje pod nazwiskiem Carl Wayne. Grupa używa nawet nazwy Keith Powell, Carl Wayne & The Vikings. Oczywiście doszło do konfliktów między Powellem i Waynem, co skończyło się odejściem Powella w 1962 roku. Ojciec Powella także ich rzucił. W styczniu 1963 dostali kontrakt 6-miesięczny na małe granko w pewnym klubie w Niemczech. Po powrocie Vikings umocnili się w trójce najlepszych grup Birmingham, razem z Mike Sheridan & The Nightriders oraz Spencer Davis Group. W tym czasie grupa gra w składzie: Carl Wayne (śpiew), Dave Hollis (perkusja), Barry Harper (bas od 1961 roku), Johnny Mann (gitara), Terry Wallace (gitara, śpiew). W 1964 roku dostają kontrakt w wytwórnią Pye. W Hollick & Taylor Studios w Handsworth nagrywają pierwszy singiel What's The Matter Baby, wydany we wrześniu 1964. Zaraz potem następuje zmiana składu. Odchodzi Harper i zastępuje go Chris 'Ace' Kefford (bas) z grupy The Chantelles. Pierwszą grupą Kefforda była Chris & The Shades, założona przez ojca Chrisa, także Chrisa. Grupa ta grała potem pod nazwą Steve Farron & The Chantelles, ale rozpadła się w końcu 1963. Chris z wujem przeszli do zespołu towarzyszącego lokalnemu wokaliście Danny Kingowi. Nasz Chris używał przydomka Chris The Bass, co do niego przylgnęło.

Na kolejnym singlu Vikings, This Is Love, napisanym przez Kinga, śpiewali Wayne i King. Kolejny SP My Girl wydano tylko w USA i przepadł. Na początku 1965 znowu wyjechali do Niemiec na koncerty klubowe. Przed wyjazdem opuścił ich Dave Hollis. Holliesa wymienia Bev Bevan z The Diplomats. Wylądowali w Dusseldorfie i Kolonii, ale warunki zmusiły ich do powrotu. Zaczęli grać w lokalnym Cedar Club, razem z Danny King & The Mayfair Set oraz Mike Sheridan & The Nightriders. Tworzyły się spontaniczne jam-sessions, dzięki którym muzycy znali się świetnie. Kiedyś w Cedar Club wystąpił zespół Davy Jones & The Lower Third. Wokalista tej grupy będzie potem znany jako David Bowie. Występ ten nie będzie bez znaczenia dla losów The Move.

1966.02 - 1970.01

The Move

Wayne rezygnuje na początku 1970 z showbiznesu. Podąża drogą telewizyjną i kabaretową wzorem Sheridana z Nightriders.

Carl Wayne z The Move. W rożku zdjęcie z solowej kariery. Rozbijali jednak gitary.

1970

Wayne dostaje kontrakt z RCA. Próbuje, oprócz kabaretu, utrzymać się w showbiznesie, ale bez sukcesu.

Kolejny singiel solowy Imagine / Sunday Kind Of Love oraz album Carl Wayne. Produkcja Don Paul dla RCA. Piosenki: Sunday Kind Of Love / I Heard the Voice of Jesus / Rosanna / I Scare Myself / Long Long Time / Jubilee Cloud / On Broadway / Magic Day / Till I Can't Take It Anymore / I'll Be Going Back Home / Take My Hand For A While / Spirit In The Sky. Nagrany w Command Studios na Piccadilly. Na albumie wystąpiła Dusty Springfield w czterech piosenkach. Don Paul ją lubił. Album wznowili Japończycy w lipcu 2001.

Dostaje dłuższy kontrakt z Polydor.

Wayne: "Zostałem przedstawiony Johnny'emu Harrisowi, który był muzycznym kierownikiem Toma Jonesa. Robił niezłe aranżacje."

1989

Wayne udziela głosu na płycie Mike'a Odlfielda, Earth Moving.

1992

Wydanie albumu The Andrew Lloyd Webber Collection, na którym Wayne śpiewa 3 piosenki: Starlight Express, Tell Me On a Sunday i All I Ask Of You (ze Staphanie Lawrence).

1993

Wydanie albumu The Andrew Lloyd Webber Songbook na którym Wayne śpiewa 3 utwory: Superstar, Half A Moment i On This Night of a Thousand Stars.

1993

Wydanie albumu Songs From Grease firmowanego przez Wayne'a i Michaelę Strachan.

1993

Wydanie albumu z musicalu Phantom At The Opera. Wayne śpiewa piosenkę All I Ask Of You ze Stephanie Lawrence.

1994

Wydanie albumu z musicalu Miss Saigon, w którym Wayne brał udział.

1994

Wydanie albumu z musicalu High Society. Wayne śpiewa Who Wants To be A Millionaire (z Tracy Collier), You're Sensational, Well Did You Evah (z Dennisem Lotisem), Mind If I Make Love To You.

1994

Wydanie albumu Highlight From God spell And Jesus Christ Superstar. Wayne śpiewa The Way of the Lord, On The Willows (z Jacqie Perkins), Prepare Ye The Way, Day By Day (z Lindą Hibberd), Superstar, The Last Supper (z Nickiem Curtisem).

1994

Wydanie albumu Songs From Starlight Express & Cats. Wayne śpiewa: Starlight Express, Crazy, One Rock'n'Roll Too Many, Light At the End of the Tunnel.

1995

Wydanie albumu z musicalu Hair, Songs From Hair. Wayne śpiewa utwory: Hair, I Got Life, Electric Blues/Old Fashioned Melody.

1995

Wydanie albumu Songs From Evita. Wayne śpiewa trzy piosenki z Marti Webb: I'd Be Surprisingly Good For You, Waltz For Eva And Che, Eva Beware of the City oraz jedną solo: On This Night Of A Thousand Stars.

1996

Kompilacja wytwórni Carlton The Tim Rice Collection. Wayne śpiewa One Night In Bangkok, On This Night of a Thousand Stars, Superstar i Circle of Life. Wystąpił także Peter Skellern.

1999

Kolejna składanka piosenek Andrew Lloyd Webbera z Carlem Wayne'm, The Love Songs.

1999

Wydanie płyty z musicalu In The Red, gdzie Wayne grał rolę Huntera.

Wayne: "Miło wspominam okres The Move. Podobałoby mi się, gdyby to rozwijało się dalej, ale tak się nie stało. Ale dało mi to coś, z czego mogę być dumny. Mieliśmy wiele hitów, ale rzeczy nie szły tak, jak chcieliśmy. Podstawową przyczyną było to, że nie byliśmy wystarczająco inteligentni, aby ogarnąć potencjał grupy. Byliśmy tylko zgrają straceńców z Birmingham."