Alan
Gowen został urodzony w North Hampstead. Mieszkał w Harlow. Zaczął swoją
karierę muzyczną w końcu lat 60-tych grając jazz i be-bop w jazzowym trio
razem z perkusistą Rogerem Odell'em (potem w CMU, Nothern Lights, Tracks,
Shakatak). Wtedy poznał Phila Millera.
1970
White Mule
Odell: "Założyłem zespół jazzu nowoczesnego i regularnie grałem w The Greyhound in Harlow, gdzie spotkałem pianistę jazzowego Alana Gowena. Sformowaliśmy trioz Johnem Hosey'em na basie i graliśmy w okolicach Harlow, a jako sekcja rytmiczna akompaniowaliśmy większości znanym muzykom sceny brytyjskiej. Grałem także w studenckim big bandzie kierowanym przez członków John Dankworth Orchestra w Londynie." (http://www.drumatak.fsnet.co.uk/main-frame.htm).
Assagai
W
1971 roku przenosi się do Londynu i rozpoczyna przygodę w grupie Assagai,
założonej przez grupę Afrykańczyków z Płd, Afryki i Nigerii o nazwiskach
Louis Moholo (perkusja), Mongezi Feza (trąbka), Fred Coker i Dudu Pukwana
(alt sax, fortepian), na fali popularności zespołu Osibisa. Pierwszy album
Asagai wydali w 1971 roku po podpisaniu układu z Vertigo. Skład: Louis
Moholo, Dudu Pukwana, Mongezi Feza, Bizo Muggikana, Fred Coker, Charles
Cuonogbo. Drugi album, Zimbabwe, wyszedł w końcu 1971 roku (okładka Roger
Dean podobnie, jak u Osibisy). Nagrali go: Dudu Pukwana,
Mongezi Feza, Bizo Muggikana (tenor sax ), Louis Moholo, Terri Quaye (konga),
Smiley de Jonnes (instr. perk.), Fred Fredericks (tenor sax, baryton sax)
i Martha Mdenge (śpiew). Pod koniec działalności Assgai, w końcu 1971
roku w skład grupy weszli dwaj bardzo potem cenieni muzycy brytyjscy:
Jamie Muir (perkusja, ex-Boris, potem King Crimson) i Alan Gowen (klawisze).
Skład wtedy uzupełniali: Tony Hicks (perkusja), Dudu Pukwana, Mongezi
Feza, Bizo Mnigikaha, Martha Mdenge.
Muir: "To było okropne. Lider Assagai był w zespole Osibisa. Był typem dziwaka. Były tam wszystkie rodzaje kłopotów i łamigłówek. To był koszmar. Alan Gowen grał na klawiszach w Assagai tak go poznałem Był miłym facetem i dobrym instrumentalistą." (wywiad z Jamie Muir'em, Discipline #122, 21.01.1994, http://www.stalk.net/piano/502jm.htm).
Sunship
Po nieudanej raczej przygodzie z Assagai Muir i Gowen postanawiają zrobić nowy zespół. Skład: Alan Gowen (klawisze), Jamie Muir (drums), Laurie Baker (bas), Allan Holdsworth (gitara), Lyn Dobson (sax, flet).
Muir: "Wtedy jednak nie było zbyt dużo roboty i znalazłem jej trochę w Niemczech czy gdzieś, ale graliśmy razem i jakoś basista Laurie Baker się pojawił, ale nie pamiętam dokładnie jak. Allan Holdsworth przybył właśnie z północy i grał komercyjnie. Ćwiczyliśmy w moim domu, pamiętam , bo był to rok strajków w elektrowniach. Żona Lauriego robiła boskie dania wegetariańskie w kuchni na dole przy świetle świec, a my ćwiczyliśmy na górze. Allan chciał robić jakiś rodzaj muzyki trudnej, ja byłem zaangażowany raczej w Art Music i chciałem odkrywać inne obszary. Przybliżaliśmy to w pewien sposób i mieliśmy dużo zabawy. Spędzaliśmy więcej czasu śmiejąc się niż grając." (wywiad z Jamie Muir'em, Discipline #122, 21.01.1994, http://www.stalk.net/piano/502jm.htm).
Grupa śmiała się, ćwiczyła i jadła wegetariańskie dania zapomniawszy o nagraniach i płytach, dlatego nie zostało nic, żadnej taśmy. Współpraca zakończyła się odejściem Muira do King Crimson. Zastąpił go perkusista Mike Travis, ale był to łabędzi śpiew.
Gilgamesh
"Gowen był wcześniej w zespole Sunship. Kiedy perkusista Jamie Muir odszedł do King Crimson w lipcu 1972, Gowen zaczął pracę nad nowym projektem z gitarzystą Rickiem Morcombe. Jamie Muir polecił im starego przyjaciela Mike'a Travisa z Edynburga, który właśnie aklimatyzował się na londyńskiej scenie jazzowej. Więzy z tą sceną dały im Alana Wakemana (sax) i Jeffa Clyne'a (bas). Kiedy Morcombe odszedł, Travis polecił Phila Lee, a Gowen spotkał na przyjęciu Neila Murray'a. Kiedy Murray odszedł dołączył Steve Cook, grając wcześniej w CMU kierowanym przez starego znajomego Gowena, Rogera Odella." (http://perso.club-internet.fr/calyx/bands/gilgamesh.html).
28 stycznia 1973 roku zespół grał swój debiut koncertowy w British Student Council w Londynie. Potem odszedł Jeff Clyne i okazyjnie grał z nimi Richard Sinclair. Gowen miłą wtedy wejść w skład Hatfield & The North, ale wybrano Dave'a Stewarta.
Skład Gilgamesh ustatkował się w 1973 roku: Phil Lee (gitara), Mike Travis (perkusja), Neil Murray (bas) i Alan Gowen (klawisze). W listopadzie 1973 doszło do wspólnych koncertów Gilgamesh i Hatfield & the North, na których prezentowano aranżacje Gowena. Eksperyment zaowocował przyjaźnią Gowena i Stewarta, która dała potem ich wspólny zespół National Health.
W 1974 roku Steve Cook został zastąpiony przez Neila Murray'a na basie, potem przez wracającego Jeffa Clyne'a. Współpracował w tym okresie Peter Lemer (klawisze). W maju 1975 nagrywają swój pierwszy album (Gowen, Lee, Clyne i Amanda Parsons). Na początku roku podpisali kontrakt z wytwórnią Caroline związaną z Virgin.
1975.07 - 1977.03
National Health
Kliknij i poczytaj o National Health.
W okresie 1977 - 78 Gowen pracował studyjnie nad nowymi utworami z członkami Gilgamesh. Byli to: Phil Lee, Neil Murray i perkusista Nucleus, Trevor Tomkins.
Soft
Heap
Soft
Head
Soft
Heap
| 1978.01 | Powstaje grupa Soft Heap w składzie: Hugh Hopper, Elton Dean, Alan Gowen i Pip Pyle. Nazwa pochodzi od imion członków. Z powodu zobowiązań Pyle'a wobec National Health, Pip nie mógł koncertować i zastąpił go Dave Sheen. Stąd zmiana nazwy na Soft Head. |
| 1978.04.23 - 1978.05.12 |
Tournee Soft Head po Francji. Skład: Hopper, Dean, Gowen, Sheen. Z koncertów pochodzi album Rogue Element i nowa wersja utworu Seven Drones. Miksy odbyły się w Chez Jacky, Bresse-Sur-Grosne we Francji. Album wyszedł w 1978. Kierunek muzyczny zespołu podążał w stronę improwizowanego jazzu. |
| 1978.07.19 |
Koncert Soft Head w Phoenix w Londynie. Skład: Hopper, Gowen, Dean, Sheen. Ostatni koncert tej grupy odbył się 20 sierpnia w Riverside, Hammersmith. |
| 1978.09 - 1978.10 |
Grupa Soft Head zmienia się w Soft Heap po pozyskaniu Pipa Pyle'a. W skład wchodzą: Hopper, Elton Dean, Alan Gowen (klawisze) z Gilgamesh i potem National Health oraz Pip Pyle (perkusja) z Hatfield & North i National Health. Koncertują w Europie. Na koncerty Pyle'a wymienia Dave Sheen. Pyle miał inne zobowiązania i nie mógł jechać. |
| 1978.10.02-07 |
Nagrania albumu Soft Heap grupy Soft Heap w Pathway Studio w Londynie. Album wyszedł w 1978. Tu grał Pyle już normalnie. Po wydaniu albumu odbyli tournee i Hopper zrezygnował potem ze współpracy. Wymienił go John Greaves. |
| 1978 | Wydanie albumu Soft Heap. |
| 1981 | Bez Hoppera grupa działała do 1981, kiedy umarł Gowen i został zastąpiony na krótko przez Marka Hewinsa. Hewins: "Greaves i ja mieliśmy okazję do zmiany nazwy grupy, ale tego nie zrobiliśmy ze względu na szacunek do Gowena. W zasadzie powinniśmy nazwać się Soft Jemp." Nie nagrali nic w latach 80-tych, chociaż odbyli trochę koncertów m.in. na Countance Festival w 1989. W 1996 ćwiczyli znowu. |
1978.06.18-28
Gilgamesh
Gowen reaktywuje Gilgamesh w składzie: Phil Lee (gitara), Hugh Hopper (bas), Trevor Tomkins (perkusja). Dla Charly Records nagrywają album Another Fine Tune You've Got Me Into. Było to w Foel Studio, Llanfair, Walia. Album wydano w 1979. Drugi album tej grupy. Gilgamesh naprawdę już nie istniał. Gowen zreformował zespół tylko na ten album.
1979.01 - 1980.03
National Health
Kliknij i poczytaj o National Health.
1980.05 - 1981.05
Hopper / Gowen
Kliknij i poczytaj o duecie Hopper / Gowen.
Alan zmarł w Londynie. Białaczka. Nie skończył jeszcze 34 roku życia. Po pogrzebie jego koledzy z National Health znaleźli nienagrane kompozycje Gowena. Phil Miller, Dave Stewart i Pip Pyle zdecydowali, że zreformują National Health i zagrają te kompozycje na koncercie w 100 Club i spróbują nagrać album. W rezultacie powstał 3-ci album National Health pt. DS Al Coda.
Hopper: "Z tego techniką i talentem, Alan mógł być jednym z tych wielkich, którzy grają na wielkich stadionach i robią mrocznie koncepcyjnie albumy, jeśli tylko byłby bardziej arogancki i ekstrawertyczny. Zamiast tego spędzał większość czasu w swoim pokoju w Tooting otoczony instrumentami klawiszowymi, albumami, kasetami i ryzami papieru nutowego, małymi dzwonkami i instrumentami perkusyjnymi, gwizdkami i zegarowymi zabawkami. Tam mógł pisać i grać muzykę wyczyniając cuda z minimoogami i innymi instrumentami analogowymi, które w tamte dni nie były tak przyjemne w obsłudze."