Zamias' intro

Progresywna orkiestra rockowa

National Health byli jednym z tych zespołów Sceny Canterbury, których muzyka ciągle brzmi świeżo. Pomysł stworzenia orkiestry rockowej był przedni, ale należy pamiętać, że fanów przestawały już wtedy interesować eksperymenty. Pierwszy album National Health, o jakże ciepłym brzmieniu, ukazał się w roku 1978, kiedy Muzyczny Londyn ulegał przewartościowaniu. Tym większe uznanie dla dwóch pomysłodawców i założycieli grupy, Alana Gowena i Dave'a Stewarta, którzy rozpoczynali swoją działalność w fatalnym okresie, przy klimacie kompletnie nie sprzyjającym temu, co pragnęli osiągnąć. Pamiętamy, co działo się z Yes, Emerson Lake i Palmer, Genesis, King Crimson i większością fantastycznych zespołów poszukujących nowego.

Ich brzmienie, zaliczane do Canterbury Scene, opierało się o twórczą muzykalność członków grupy, często w formacie jazzowym, ujawniającym się w eksponowanych, rozbudowanych solówkach. Często zmieniali skład, dzieląc muzyków z innymi, podobnymi zespołami, jak Hatfield & The North, Henry Cow, Gilgamesh, Soft Heap itp. Nazwa grupy nie jest zachęcająca i należy do najmniej zachęcających w historii rocka, lecz nagrania są wysokich lotów. I chociaż na to nie wygląda, to jednak zespół starał się tworzyć muzykę dla odbiorców, a nie tylko dla siebie. Stąd dbałość o melodie, rytm, interesujące faktury i kunsztowne partie instrumentalne.

Muzyka National Health jest bardzo dopracowana i najpierw powstawała z reguły na pięciolinii. Mamy więc do czynienia z muzykami ambitnymi, którzy wiedzieli, co robią i robili to z głową. Nietypowe było oparcie brzmienia na dwóch muzykach od instrumentów klawiszowych i dwóch gitarzystach. Poszukiwana przez nich nowa progresywność była bardzo związana z jazzem czy fusion. Myśleli, że rock powinien iść w tym kierunku. Niestety za pięknem ich kompozycji nie szły w parze pieniądze. Nie zyskali popularności na jaką zasłużyli. Nie mogli długo zdobyć kontraktu płytowego. Nie mieli menadżera, koncertowali rzadko. Brak zapotrzebowania na dobrą muzykę dawał się we znaki. Zespół przechodził liczne zmiany personalne i ostatecznie zakończył działalność w 1980 roku, po blisko 5 latach wspólnej gry. Udało im się wydać 2 albumy, trzeci ukazał się w 1982 roku, po śmierci Gowena. Można znaleźć na nich muzykę głównie instrumentalną o wyraźnie jazzowych inklinacjach, przypomiającą czasem King Crimson i Brand X.

Recommended websites:

http://perso.club-internet.fr/calyx/nathealth/index.html
http://homepage.ntlworld.com/andymurkin/Resources/MusicRes/Canterbury/NatHealth/NatHistory.html

Thanks a bunch.