Eric Bell, biografia

Eric Bell, biografia
Data	Wydarzenie
1947.09.03	Eric Robin Bell został urodzony w Belfaście, Płn. Irlandia.
60-te	Zainteresowania muzyczne Erica pchały go do zespołów popowych Belfastu m.in. The Bluebeats, The Earth Dwellers.
1965 The Atlantics	Pierwszy zespół Erica, z którym grał popularne hity z list przebojów bazując na popularności zespołów angielskich The Beatles czy The Shadows. Potem występował wspólnie z grupą The Jaguars. Pracował także fizycznie w serwisie gazowych lamp ulicznych, w fabryce marynat i koszul.
1965 - 1966 The Deltones	Kolejny zespół Erica, z którym odnosił już większe sukcesy. Występowali już z bardziej poważnymi wykonawcami jako rozbiegówka.
1966.jesień - 1966.ko The Them	Eric spotyka Vana Morrisona, który właśnie odszedł od Them. Po występie w Queen's University Rag Ball ich drogi jednak rozchodzą się.
1967 The Bluebeats Showband	Eric wchodzi w skład szkockiej grupy z Glasgow. Tu staje się już zawodowcem. Gitara staje się dla niego źródłem utrzymania.
1967	Przenosi się do Leeds, gdzie trafia do zespołu razem z saksofonistą Them, Ray'em Elliott'em. Grali muzykę celtycką i irlandzką.
1968 Shades Of Blue	Eric przenosi się do Irlandii i zastępuje Gary'ego Moore'a w zespole Shades Of Blue. Regularnie grali w Maritime Hotel.
1968.lato - 1969 The Dreams	Eric dostał propozycję grania w zespole The Dreams, którą otrzymał od wokalisty Johna Farrella występującego wtedy z grupą the Movements. Siedzibą grupy był Dublin, a skład aż 8-osobowy: John Farrell (śpiew), Eric Bell (gitara), Shay O'Donoghue (klawisze), Aiden Magennis (gitara), Dougie McIlwaine (perkusja), Jim Hudson (bas), Joey Geoghan (sax). Mark McCormack (trąbka). Dostali kontrakt z wytwórnią Dolphin i wydali we wrześniu 1968 singla I Will See You There, który napisali członkowie The Tremeloes, Alan Blakey i Len Hawkes. Płytka dotarła do #14 w Irlandii. Na stronie B piosenka Shay'a, A Boy Needs A Girl. Kolejny singiel Baby I'm Your Man / Softly Softly został wydany w lutym 1969 i osiągnął #15 w Irlandii. Trzeci SP Sweeter Than Sugar / Dance In The Light Of The Sun, wydany w kwietniu 1969, produkowali wspomniani już członkowie The Tremeloes, którzy wyraźnie zainwestowali w zespół. Na stronie B Eric grał na banjo. Ostatnim singlem, na którym grał Eric był The Casatschok / Don't You Ask Me. W czerwcu 1969 nagranie doszło do #5 w Irlandii. Strona A przypomina nazwą rosyjski kazaczok. Po odejściu Erica zespół wydał jeszcze dwa single oraz album, na którym zebrał wszystkie single i parę coverów m.in. Respect, Otisa Reddinga, na którym Eric Bell śpiewał.
1969 - 1970.02 Orphanage	Eric nie ukrywał, że Gary Moore i jego Skid Row byli dla niego źródłem inspiracji. Innym był Jimi Hendrix. Kliknij i poczytaj o Orphanage.
1970.02 - 1974.01 Thin Lizzy	To Eric Bell, a nie Gary Moore grał słynne solo gitarowe w utworze Whiskey In The Jar. Kliknij i poczytaj o Thin Lizzy.
1975 - 1976 Noel Redding Band	Noel Redding: "Założyłem zespół z Eric'iem Bell'em z Thin Lizzy, z Dave'm Clark'iem na klawiszach i Leslie'm Samsonem na perkusji i oni nazwali go The Noel Redding Band, której to nazwy nienawidziłem, gdyż wolałem The Clonakilty Cowboys. Zrobiliśmy dwa albumy, trzy trasy po Holandii, dwie trasy w Anglii i jedną po Irlandii, oraz 10-tygodniowy tour po USA, a potem wytoczyliśmy proces maszym menadżerom, gdyż nas rżnęli. Robert Patterson i John Brewer." (wywiad dla Richarda Allena, http://www.me.umn.edu/~kgeisler/noelint.html). Wspomniane dwa albumy to Clonakilty Cowboys (1975) i Blowin' (1976), wydane przez RCA. Podobnie jak single Roller Coaster Kids / Snowstorm (1975) i Take It Easy / Back On The Road Again (1976). W 1994 roku wydano album The Missing Tracks, nagrany w oryginalnym składzie. Noel zmarł 12 maja 2003 w Irlandii.
1977	Eric nagrywał solowy album Bruce'a Shiels'a, pt. Bruce Shiels. Nagrań dokonał zespół w składzie: Brush Shiels (śpiew, mandolina, gitara, harmonijka, fortepian), The King Eric Bell (gitara), John Brady (bas), Nollaig Bridgeman (perkusja), Danny Bongoes (instr. perk.). Produkcja Brush Shiels i Rod Thear. Nagrań dokonano w Lombard Studios w Dublinie.
1977 - dziś Eric Bell Band	W 1977 roku Eric założył własną grupę. W latach 90-tych wydali 4 albumy live.
1981	Eric Bell Band wydał EP Lonely Man / Vampire / Anybody Seen My Baby? / Lady Deep End. Eric Bell Band w składzie: Eric Bell (gitara), Dave Nilo (bas, ex The Photos), David Donovan (perkusja, ex Wizzo).
1983 Mainsqueeze	15 stycznia 1983 w klubie Ronnie Scott's w Londynie (na Frith Street) nagrano koncert grupy Mainsqueeze w składzie: Eric Bell (gitara), Dick Heckstall-Smith (sax), Victor Brox (śpiew, trąbka), Dave 'Munch' Moore (fortepian, klawinet, moog), John O'Leary (harmonijka, konga), Keith Tillman (bas), Stretch (perkusja). Mainsqueeze koncertowała także z Bo Diddley'em podczas jego europejskiego tournee i można ich usłyszeć na albumie Hey... Bo Diddley In Concert. Skład: Eric Bell (gitara), Dick Heckstall-Smith (sax), Dave 'Munch' Moore (fortepian, klawinet, moog), Keith Tillman (bas), Stretch (perkusja).
1983.02.09 - 1983.03.31	Tournee brytyjskie Thin Lizzy, w którym Eric brał udział.
2001	Eric Bell Band grał w składzie: Andy Golden (perkusja), Tony Wootton (bas). Na trasy koncertowe brali klawiszowca Marka Stevensa z zespołu Chucka Berry'ego.
2003	Wydanie albumu Pick It Up Pass It On niezwykłej grupy Barrelhouse Brothers. Album standardów bluesowych nagrany w wybprpwym składzie The King Eric Bell (gitara solowa), Noel Redding (bas, Jimi Hendrix Experience), Corky Laing (perkusja, Mountain), Colin Earl (fortepian, Mungo Jerry / Foghat), Jeff Ward (gitara, Roy Harper / Noel Redding), John Coughlan (perkusja, Status Quo), David Jackson (sax, Van Der Graaf Generator), Noel Jones (śpiew, White Lightning), Smiley (Robbie Williams/Joe Strummer). Bell grał w 5 nagraniach.