John 'Twink' Alder , biografia
| 1944.11.29 | John Charles 'Twink' Alder został urodzony w Colchester, Essex.
Twink: "Obie strony mojej rodziny były bardzo muzykalne. Babcia ze strony ojca była pianistką koncertową i solistką. Zawsze interesowałem się muzyką. Potem nadszedł rock and roll, który mnie wystartował." Jak sam mówi, pierwszym zetknięciem z rock and rollem było obejrzenie w 1956 roku filmu Rock Around the Clock, w którym zobaczył Billy Haley & The Comets, The Treniers, Freddie Bell and The Bellboys. |
| 60-te początek | Jako młodzian został zaatakowany rock and rollem Billa Haleya i skifflem Lonnie Donegana. Założył swoją pierwszą grupę The Airliners. Największym wydarzeniem w działalności zespołu był występ na koncercie talentów prowadzonym przez Johna Dale'a, wokalisty, potem aktora (serial Carry On). W tej grupie Twink grał na tarce, ale z czasem zaczął śpiewać i grać na gitarze rytmicznej. Było to w zespole The Angels. Trzecia grupa skifflowa Adlera nazywała się The Black Zillions. Potem grał w grupie rock and rollowej The Planets. Tu zaczął grać na perkusji. Kolejne grupy to Eddie Lee Cooper & The Trappers i Jimmy Pilgrim & The Strangers. |
| 1963 | Wchodzi w skład grupy Dane Stevens & The Deepbeats, grającej standardy rytm and bluesowe Chucka Berry'ego i Bo Diddleya. Pochodzili ze wschodniej Angli. Po pewnym czasie zaczęła się nimi interesować Decca. |
1964 - 1966 The Fairies |
Już jako The Fairies, grupa debiutuje w studio piosenką Boba Dylana, Don't Think Twice It's All Right. Na sesji był obecny Jimmy Page z gitarą, a produkował Mike Leander. Po udanych nagraniach pojechali na tournee po Szkocji. Z powodu długich, kręconych włosów, Twink zaczął otrzymywać od fanów płyn kosmetyczny do włosów o nazwie Twink, co stało się po pewnym czasie jego obsesją i przezwiskiem. Przyszła jednak tragedia. Wokalista Dane Stevens dostał rok więzienia, gdyż miał wypadek, w którym zginęło dwoje ludzi. Dostali kontrakt z wytwórnią HMV. Ponieważ nie było zbyt wielu sukcesów, Twink skusił się na propozycję Steve'a Howe. |
1967 - 1967.03 The In Crowd |
Twink wchodzi w skład grupy The In Crowd. Gra ze Stevem Howe i Keithem Westem. |
1967.03 - 1968.04 Tomorrow |
Kliknij i poczytaj o Tomorrow. |
1968 Aquarian Age |
Wściekli na Keitha Westa, Twink i Wood zakładają zespół Aquarian Age. W piosence 10,000 Words In A Cardboard Box atakują Westa za jego decyzję. |
1968.04 - 1969.10 The Pretty Things |
Twink zastępuje Skipa Allena na perkusji, ale na niektórych sesjach nagraniowych Allen zastępuje Twinka, który przypuszczalnie kołuje jeszcze z Aquarian Age. W tym czasie, jak dołączył Twink, zespół uczestniczył w filmie What's Good For The Goose, Normana Wisdoma. Twink uczestniczył w nagraniach albumu SF Sorrow, wydanego w grudniu 1968. Był to już jednak schyłek tej świetnej grupy. W 1969 roku nagrywał album Even More Electric Banana. 30 sierpnia wystąpił z grupą na festiwalu na wyspie Wight. Jego teatralno-pantomimowe występy po ukazaniu się albumu SF Sorrow, postawiły The Pretty Things przed innymi zespołami psychodelii i bohemy. Odejście Twinka zbiegło się z odejściem założyciela zespołu Dicka Taylora. |
| 1969.lato | Sesje nagraniowe do solowego albumu. W London Wizard Studios, Hornsey, Twink nagrał 16 utworów. Wszystko sam napisał i skomponował. Nagrania podobno przebiegały w atmosferze haszyszowych halucynacji. Nagrania po ucyfrowieniu w LA ukazały się w 1999 roku, kiedy inżynier Julian Briggs przypomniał Twinkowi o taśmach. |
| 1970.lato |
|
|
The Pink Fairies |
Twink organizuje zespół The Pink Fairies. Historia była taka. W sierpniu 1969 roku The Deviants pojechali na tournee po USA i Kanadzie. Liderem ich był Mark Farren, szef sekcji brytyjskiej anarchistycznej partii White Panther Party, a późniejszy dziennikarz NME. Podczas tournee wylany został Mike Farren, który wrócił do Anglii i razem z Twinkiem i Steve'm Tookiem (ex-Tyrannosaurus Rex) zrobili parę występów pod szyldem The Pink Fairies. Pierwszy taki koncert odbył się w październiku 1969 w Manchester University. Nazwa została przyjęta od gangu motocyklowego, w którym wszyscy jeździli. Miała to być podziemna supergrupa oparta na zasadach partnerstwa. Mike Farren śpiewał, Took grał na gitarze, a Twink perkusił. Dziewczyna Twinka, Silver Darling grała na klawiszach, które jednocześnie dawały bas. Pierwsze koncerty zespołu były o tyle niesamowite, że właściwie ich nie było. Zapowiadano grupę, a potem brzdąkali jakiś jam i kończyło się na rozmowach wśród publiczności. Skończyło się to w listopadzie 1969. Oprócz tych dziwnych koncertów Farren, Took i Twink pracowali nad solowym albumem Farrena, Mona The Carnivorous Circus. Na początku 1970 roku Twink zrozumiał, że nic nie osiągnie w tym składzie i w marcu 1970 sformował nowy skład na bazie muzyków The Deviants, którzy także pomagali Farrenowi w nagraniach solowego albumu Mona Carnivorous Circus. Twink przechwytuje trzech muzyków rozłożonego The Deviants, pozbywa się Farrena i skład The Pink Fairies stabilizuje się. "W swoim alter ego Twink starał się znaleźć nieśmiertelność, jako karykaturę ruchu hippie i nienasyconego konsumenta narkotyków. Konwergencja Johna Aldera, muzyka, i Twinka, szaleńca, rozkwitła w pełni, kiedy zebrał członków The Deviants w 1969 roku i utworzył The Pink Fairies, pracując jednocześnie nad solowym albumem z członkami Hawkwind." (JG, http://www.othermusic.com/2001august15update.html). W styczniu 1971 wydają singla The Snake / Do It. W maju 1971 wydają pierwszy album Never Never Land dla Polydor. Zespół gra w składzie: Russell Hunter (perkusja), Paul Rudolph (gitara, śpiew), Duncan Sanderson (bas, śpiew), Twink (śpiew, perkusja). Album produkował Twink i Neil Slaven. Znalazło się na nim 10 utworów. Nie było to nic szczególnego. Krytycy zaliczyli ich do umierającej psychodelii. Ciekawostką był jedynie skład zawierający dwóch zawodowych perkusistów, przy czym Twink pełnił rolę głównego wokalisty. Dwa utwory grali na festiwalu Glastonbury, Do It (potem nagrany przez Rollins Band) i 20 minutową wersję Uncle Harry's Last Freak-Out. Ponieważ album nie chwycił Twink w 1971 roku pożegnał kolegów i po wizycie w Maroko, osiedlił się w Cambridge.
The
Pink Fairies. Pozostałe trio nagrało w 1972 roku album What A Bunch Of Sweeties z pomocą wokalisty i gitarzysty Trevora Burtona, znanego z The Move. Album wydał Polydor w lipcu 1972. Zespół nagrał tu m.in. cover The Beatles, I Saw Her Standing There. Brak rasowego wokalisty i słabe instrumentarium spowodowało, że album nie był najlepszy, ale paradoksalnie, choć może nie jest to najlepsze słowo, wszedł na brytyjskie listy przebojów (#48). W tym samym roku grupę opuścił Rudolph, aby zagrać z Hawkwind, a zastąpił go Mick Wayne z Junior's Eyes. Grupa w listopadzie wypuściła singla Well Well Well / Hold On, ale bez sukcesu. W 1973 roku nagrali kolejny album, ale zamiast Wayne'a grał już Larry Willis (gitara, śpiew, ex-Blodwyn Pig, UFO). Album Kings of Oblivion ukazał się z pomocą Polydora w czerwcu 1973. Z Willisem rzeczy poszły lepiej, gdyż napisał prawie cały materiał i umiał śpiewać. W rezultacie album zebrał niezłe recenzje. W 1974 roku zespół przestał istnieć. Nazwy The Deviants i Pink Fairies pojawiały się jednak okazjonalnie podczas różnych spotkań członków tych zespołów. Np. w 1977 roku ukazał się EP firmowany przez zespół Mike Farren & The Deviants, który produkował Willis, a w składzie znaleźli się Rudolph i Andy Colqhoun (z Warsaw Pact). |
1971 Last Minute Put Together Boogie Band |
Okres Cambridge spędził na grze z różnymi zespołami, w tym Last Minute Put Together Boogie Band, w którym śpiewał Amerykanin Bruce Payne, znany z występu w oryginalnej, amerykańskiej wersji musicalu Hair. Muzykom zdarzyły się wspólne jamy z Sydem Barrettem. |
1972 The Stars |
Współpraca z Sydem Barrettem układał się na tyle dobrze, że Twink i Syd założyli własny zespół The Stars. Oprócz kilku występów publicznych, nic jednakże z tego nie wyszło. |
| 1973 - 1974 | Klęska The Stars spowodowała przeniesienie Twinka do Londynu. Okres ten był pełny różnych wydarzeń muzycznych, z których jednak największym sukcesem były okazjonalne występy z Hawkwind. |
1975 The Pink Fairies |
Zapadła decyzja o reaktywacji The Pink Fairies. Podjęli ją: Twink, Rudolph, Wallis, Hunter i Sanderson. Z tego powodu Polydor wydał w lipcu 1975 kompilację trzech nagranych wcześniej albumów. Z jedynego koncertu grupy w London's Chalk Farm Roundhouse, narodził się album koncertowy Live At The Roundhouse wydany jednak dopiero w czerwcu 1982 roku. Wspólne granie, chociaż miało skończyć się na jednym koncercie, trwało około 6 miesięcy, Twink bowiem miał wypadek samochodowy, co wykluczyło go z życia na pewien czas. Reszta kontynuowała, lecz zupełnie im nie szło. We wrześniu 1976 wydali singla Between the Lines / Spoiling for a Fight. I to wszystko. Pożegnalne tournee odbyli w roku 1977. Grali sobie Sanderson, Wallis i Hunter. Wtedy doszedł do nich Martin Stone (ex-Chilli Willi And The Red Hot Peppers). Pograli jeszcze i oficjalnie rozwiązali się w 1977 lub 1978 roku. W 1984 roku Wallis wydał mini-album Previously Released z Sandersonem i Georgem Butlerem (The Deviants), firmowany przez The Pink Fairies. |
1977.początek - 1977.08 The Rings |
The
Rings utworzył Twink wspólnie z następującymi muzykami: Alan Lee Shaw
(gitara, śpiew), Rod Latter (perkusja), Dennis Stow (bas). Jedynymi,
którzy pisali materiał byli Twink i Shaw. Grali jednak sporo materiału
The Pink Fairies. Udało im sie podpisać kontrakt z Chiswick i wydali
w maju 1977 roku singla I Wanna Be Free / Automobile. Grali głównie
w klubach 100 Club i Roxy, które nazywali 'toaletami'. W sierpniu 1977
nastąpiło poróżnienie, w rezultacie którego Twink pozostał na lodzie,
a reszta utworzyła grupę The Maniacs. Rod Latter grał potem w The Adverts. |
1979 - 1981 The Jags |
Kolejna grupa Twinka, The Jugs, znana jest z przeboju Back of My Hand, nagranego w stylu Elvisa Costello. Pierwszy album Evening Standards wydał Island w 1980 roku. Pop-rock. Drugi album ze świetnym tytułem No Tie Like a Present wyszedł w 1981 roku. Nie mieli szczęścia. |
| 1986 | Powrócił do nagrań solowych wydając singla Apocalipstic dla własnej wytwórni Twink. Występował w serialach telewizyjnych Allo Allo, David Copperfield and Chocky's Challenge. |
1986 The Pink Fairies |
Również w 1986 roku odrodził się ponownie zespół The Pink Fairies. W składzie znaleźli się Wallis, Sanderson, Hunter, Twink i Colqhoun. Bez Rudolpha, ale z Wallisem nagrali album Kill 'Em 'N' Eat 'Em, wydany w październiku 1987, po czym zniknęli ze sceny na dobre. Na koncertach Twink poznał członków zespołu Plasticland. |
| 1989 | Współpraca z Plasticland. Nagranie albumu You Need A Fairy Godmother. |
| 1990 | Twink wydał solowy album Mr. Rainbow, który zawierał nowe interpretacje piosenek z przeszłości. |
| 1996 - 97 | Twink nagrywał jako The Pink Fairies z Paulem Rudolphem. W 1996 wydali album Pleasure Island , a w 1997 roku płytę No Picture. |
| 1998.05 | Wydanie albumu The Pink Fairies, Mandies And Mescaline Round At Uncle Harry's. |
| 2002 | Ukazały się pierwsze 3 albumy Pink Fairies w wersji ucyfrowionej. |
Wydanie
solowego albumu Think Pink.
Pomagali mu muzycy związani z zespołem Deviants (wcześniej Social Deviants).
W sesjach brali udział Mick Farren, Steve 'Peregrine' Took i Junior
Wood (bas). Grali także Phil May, Skip Alan, Wally Allen, John Povey,
Viv Prince (perkusja), Honk (bas, z grupy Quiver), Paul Rudolph (gitara,
bas), Duncan Sanderson (bas). Farren także produkował album. Po fiasku
tej płyty Twink wyjechał do Portugalii. 
